Helge og Jorid

Sjåartips: QI

2012-02-14T17:25:00.000+01:00

We believe everything in the Universe is interesting if looked at closely enough, for long enough or from the right angle.

Quite Interesting, eit Britisk komi-/faktaprogram med kjente gjestar, type smart og morosam utgåve av Nytt på Nytt. Programleiaren er herlege Stephen Fry, og med semipermanent innslag av Alan Davies.

Du kan sjå dei tre første sesongane gratis på YouTube

L'Artisan Parfumeur Tea For Two

2012-02-02T18:13:00.000+01:00

Det er kanskje ikkje mykje vits i å skrive om ei duft som, etter det ryktene seier, snart kjem til å forsvinne, men eg gjer det likevel. L'Artisan Parfumeur sin Tea for Two er det nyaste inskotet i det formerande parfymeskapet vårt, kjøpt då L'Artisan hadde salg i januar.

Tea for Two er ei duft som veks på deg, i alle fall gjorde den det på meg. Me har hatt eit prøverør av denne for alltid, i alle fall verkar det sånn. Dei første gongene eg prøvde den slo den ikkje an, eg kan kanskje sei at eg ikkje forsto den, eller at den ikkje passa til meg på det tidspunktet. Men då eg prøvde den igjen for nokre månadar sidan vart det full klaff, og no sit eg altså her med 100 ml av denne herlegheita.

Parfymen vert skildra som nettopp ei teduft, med den røykfulle aromaen til lapsang souchong i hovudrolla. Ei varm og hyggeleg duft omkransa av ingefær og honning.

This fragrance is like taking tea in an English country house in winter. A log fire is burning; tea is being served in china cups. Eating gingerbread and honeyed toast sunk in leather chairs as the walls exude their cigar tinted past and the odour of burnt leaves drifts though a barely open window.

Dette er akkurat den typen duft eg har søkt etter i det siste, skorsteinslukta av brent tre som heng i den mørke kalde lufta på kvelden, varm svart te og dei varmande notane frå krydder, mørk vanilje og honning. Ein parfyme som varar i timesvis og som vert enno meir behageleg og varmande etter kvart som timane går.

Flaskene til L'Artisan er forresten herlege i seg sjølv! Ei tung, streng, sjukanta flaske med ein matchande mutter i gull, L'Artisan Parfumeur er etsa inn i ein av flaskeveggane og ein merkelapp som skildrar dufta både med namn, farge og eit lite symbol. Eg må då seie at flaska eg har med Nuit de Tubéreuse er enno litt lekrare enn standardflaskene.

Parfymen er skapt av Olivia Giacobetti, som i tillegg til å ha laga mange dufter for L'Artisan, har laga parfymar for medan anna Diptyque, Frederic Malle og Honores des Pres.

Tea for Two kan, enn så lenge, kjøpast frå L'Artisan Parfumeur sin nettbutikk, dei har for tida 100 ml til £78. Det kan hende at Heaven Scent har den inne, men dei svarte meg ikkje på mail. Om du er ekstra heldig kan det også vere du finn ei 50 ml-flaske på ebay eller liknande stader.

Tea for two er ei populær duft, om du er interresert i å vite meir kan du for eksempel lese kva Velduftende og Hagen på Hytta har skrive om den. Og om du er interresert i å prøve den er det berre å legge igjen ein kommentar her, så kan du få eit sprayrør av meg!

Om du tykkjer tanken om te-parfyme er spanande, men Tea for Two ikkje er heilt i di gate, kan du til dømes prøve Bvlgari sin The Vert laga av parfymør Jan Claude Ellena. Om det er krydderet, og særskild ingefæren som interreserer deg kan du også prøve Five O'Clock au Gingembre frå Serge Lutens - om vinteren kjem til å fortsette mykje lengre vert nok dette mitt neste parfymeinnkjøp!

Treme (HBO)

2012-01-31T10:48:00.003+01:00

Faubourg Tremé er en bydel i New Orleans hvor mye av Créole- og brass band-kulturen er basert. De slapp ikke unna orkanen i 2005, og det er i etterkanten av denne katastrofen at HBO begynner sin nye serie, "Treme".

Det er samme teamet som laget The Wire (TW) som har produsert denne fargesprakende og svært musikalske serien.

Vi fullførte nettopp første sesong, og den viderefører akkurat det vi likte med TW: Stemningen, og de helt fantastiske dialogene! Men der hvor TW var pessimistisk, maler denne serien et optimistisk bilde med mørke elementer.

En by i kaos: Byråkratier hvor datasystemer og arkiver har fått seg en real svømmetur, politi og rettsvesen som er lut lei borgere og forsikringsselskaper som insisterer på at flood protection og hurricane induced flood protection er helt forskjellige poliser -- men en sprudlende musikalsk kultur som nekter å gi seg.

Blant de musikalske elementene har vi Second Line-kulturen med sin særegne dansestil blandet med 17. mai-jazzkorpsmarsj (som Dan Baum så fint sa det, "A Jazz Funeral without a body"), Mardi Gras-indianere (afroamerikanere som hyller indiansk kultur ved å kle seg ut som fugler og synge), og de utallige gatemusikerne som får mer oppmerksomhet enn det jeg legger merke til her i byen.

Den amerikanske tv-kanalen HBO er kjent for å produsere dype og realistiske programmer: The Sopranos, Six Feet Under, The Wire, Generation Kill, Boardwalk Empire og Game of Thrones for å nevne noen. Dersom du liker disse, anbefaler jeg varmt å ta en titt på Treme!

"Perfume" av Jean-Claude Ellena

2012-01-19T20:49:00.002+01:00

Den kjende parfymøren Jean-Claude Ellena jobbar for tida som "in house"-parfymør for det franske mote- og livsstilshuset Hermès. For dei har han medan anna skapt moderne klassikarar som Terre d'Hermès, og fleire av duftene i Hermessence-serien, som Vetiver Tonka og den nye Santal Massoïa. Ellena er også nasen bak andre kjende dufter, som Van Cleef & Arpels First og Bulgari sin Thé Vert, for å nemne nokre få. I fjor kom Ellena ut med ei bok om nettopp parfyme og dens framstilling: Perfume, The Alchemy of Scent.

Då eg først såg denne boka, tenkte eg at den kom til å vere ei skildring av duft og framstilling av den, skriven på den poetiske og personlege måten som ein kjenner igjen frå Ellena sine dufter. Der tok eg litt feil. Perfume startar poetisk med ei skildring av denne moderne parfymøren si arbeidstilvære - eit luftig og lyst rom i ein isolert villa ved middelhavet. Men etter introduksjonen, og eit flott lite kapittel med gjennomgang av parfymehistoria, går boka over i ein heilt annan stil. Dette er ei innføringsbok om parfyme og dens produksjon, du får eit konsentrert innblikk i dei fleste aspekta i framstillinga og marknadsgjevinga av ein parfyme i dag. Perfume er lærerik, men ganske teknisk - langt frå så inngåande og kjemisk detaljert som Luca Turins The Secret of Scent, men likevel på det planet at det nok er kapittel eg må lese fleire gongar for å forstå heilt. Det er alt i alt ei interresant kort lita bok.

Eg vil nok helst anbefale denne boka til dei som gjerne kan litt om parfyme, som kjenner litt til industrien frå før av og som har ei interresse i dette emnet. Til dei som er heilt "ferske" i parfymeverda, anbefalar eg heller Roja Dove si bok The Essence of Perfume - ei flott coffe table book med nydelege bilder og klår informasjon. Til alle dei andre anbefalar eg denne (for du har vel allereie lest Dove-boka både ein og to gonger?)!

Perfume, the alchemy of scent kan kjøpast for ca 95 kr på Amazon. Der finn du også Luca Turin si bok The Secret of Scent, og Roja Dove si Essence of Perfume. Boka er skriven på fransk, så kan du det bør du nok helst få tak i originalen.

Bilete av Ellena er lånt frå ifm

Billig middag: fyllte tortillas

2012-01-17T17:10:00.003+01:00

Tortillas fyllte med tomatsaus avocado og kylling. Middag for 2 - 4 personar for under 70 kr.

Du treng:
1 boks, eller eit par heile, opphakka tomater
2 fedd kvitlauk
1 lime eller litt sitronsaft

Sett på steikeomnen på 225 grader. Ha olje i ein varm kjele, legg i eit par fedd kvitlauk, limejuice og tomater i, krydre etter ynskje og kok i 10 min.

2 kyllingfiletar eller kyllingkjøttdeig (20 kr)
2 Avocado (20 kr)
Tortillas (10 kr)
Eit par kvistar koriander (5 kr)
litt riven ost
sitronsaft og krydder

Steik kyllingen i ei steikepanne. Mos avocadoen og ha i litt sitronsaft, salt og pepar. Fyll lefsene med tomatsausen, litt kylling, koriander og avocado. Rull til ei lefse og legg i ein eldfast form. Ha resten av tomatsausen og riven ost på toppen og steik til osten er blitt gyllen.

Du kan til dømes også ha i litt chili og lauk, og ha rømme til.

Basert på Jamie Oliver si kokebok Jamie's America

Norsk sminkebloggar: Heidi Øksendal

2012-01-17T12:43:00.001+01:00

Ok, me pleier jo eigentleg ikkje å skrive om slike ting som dette, men sidan den superflinke norske sminkebloggaren Heidi Øksendal har ein fantastisk konkurranse gåande for tida, tenkte eg å gjere eit unntak.

For å auke vinnarsjangsane har eg også laga ein kort teikneserie om eit pinnsvin.

Uncharted 2 - Among Thieves

2012-01-11T18:44:00.001+01:00

Då me kjøpte Playstation 3 i desember, måtte me jo også ha oss litt spel. Der har Helge mykje meir peiling enn meg, men eg ville ha litt spel som eg kunne spele også - ikkje berre Skyrim og Red Dead Redemption. Etter litt undersøking på nettet fant eg ut at Uncharted 2 kanskje var verdt å kjøpe, det er medan anna anbefalt som beste playstation-spel på reddit. Det har også vunne rundt 100 "Game of the Year Awards".

Eg har ikkje verdas beste erfaring med denne typen dataspel, men eg må seie at eg tykte at det å spele gjennom Uncharted 2 var ei svært underhaldande oppleving. Du styrer karakteren Nathan Drake som er på jakt etter ein verdifull stein, som helst må finnas før hovudantagonisten Lazarevic får tak steinen og får verdsherredømme. Historia i spelet er veldig filmatisk, i Indiana Jones-stil med Marco Polos reiseruter, hemmelege byar i Himalaya, skjulte skattar og oldtidsruinar. Det er sjølvsagt pene damer og store våpen med i biletet. Eg tykte begge damene var ganske usympatiske, men dei er heldigvis ikkje så mykje med.

Det eg likte best med Uncharted 2 var den store variasjonen, både i miljø og utfordringar. Du må klatre opp utforkjørte tog i snøstorm, overvinne ein uendeleg strøm av Lazarevic sine militærmenn, løyse gåter, hoppe frå hustak og finne fram i jungelen. Alt sydd saman med ei grei bakgrunnshistorie og meir filmatiske scener.

Dette er eit av dei første dataspela eg faktisk har runda, på easy med litt hjelp, men likevel. Eg kjem nok til å kjøpe siste del i serien, Uncharted 3 - Drake's Deception, etter kvart - men det får bli etter dette semesteret!

Uncharted 2 kom ut i 2009, og er utvikla av Naughty Dog. Det har også online multiplayer-modus.

God jul!

2011-12-24T11:07:00.000+01:00

En oppsummering av julefeiringen så langt:

Pepperkakehuset til mamma, noe så frekt som stjålet fra hennes facebook-side. Du er flink!

Fikk en fantastisk lego-lastebil i kalendergave i dag av Jorid. Om du skrur på knotten, vil den sette fra seg containeren på bordet (eller gulvet, om den ikke kjøres fram først). Takk!

Kommer ikke utenom innkjøp av Playstation. Det har gått mye i: Skattejakt i Tibet, kampsport med tegneseriefigurer, oppgaveløsning ved hjelp av transportkanoner og ikke minst den Ville Ville Vesten!

Nå skal jeg ikke skryte på meg å være flink i Scabble, men jeg har ikke vært så blind at jeg har unngått den store app-bølgen som skyller over oss. Jeg har såklart blitt inspirert til å få skrive litt python, så her er en snutt som finner lovlige ord gitt bokstaver (ordliste.exe for å starte).

Ha en fin julefeiring! Kos dere med litt ny julemusikk frå Sunturns og:

Julegavedryss på parfymesnakk

2011-12-14T14:03:00.000+01:00

Som i fjor arrangerer me eit julegåvedryss på parfymesnakk, med gåver donert frå medan anna Heaven Scent, Parfumerie og mange av dei fantastiske forummedlemma våre.

Stikk innom og bli med i trekninga då vel!

Frederic Malle-parfymar til Noreg!

2011-12-12T17:29:00.001+01:00

Heaven Scent i Oslo melder at dei har fått inn duftene frå Edition de Parfums Frederic Malle!

Eg har tidlegare skriven om Malle-duftene Lipstick Rose, laga av Ralph Schwieger, og Parfum de Thérèse laga av fantastiske Edmond Roundnitska, så det var kjempekjekt å høyre at Heaven Scent skal ta inn (enno) eit annerkjend parfymehus. Som eg har nemnd før, er dette eit merke som har einskild fokus på lukta i seg sjølv, og som då har gitt nokre av verdas beste parfymørar frie tøyler til å lage personlege og unike dufter.

Er du i Oslo anbefalar eg deg verkjeleg å stikke innom Heaven Scent og lukte litt, ellers så kjem duftane i nettbutikken etter jul ein gong.

I Hate Perfume

2011-12-06T11:52:00.000+01:00

I hate perfume

Perfume is too often an ethereal corset trapping everyone in the same unnatural shape

A lazy inelegant concession to a fashionable ego

Den vestlege verda i dag har litt parfymeangst. Når dufter frå Clean er på bestselgarlistene, og fleire og fleire arbeidsplassar har forbud mot å bruke parfyme, er det kanskje ikkje så rart at ein kan høyre folk sei at dei «hatar parfyme». Særskild ikkje når det dei assosierer med parfyme er store mengdar Chanel No. 5, eller Britney Spears Midnight Fantasy. Men parfymeverda er så mykje meir enn det! Ikkje all parfyme er allergiframkallande, og ikkje all parfyme luktar sukkerspinn og skyllemiddel.

Cristopher Brosius, hjernen bak CB I Hate Perfume, er ein parfymør litt utanom det vanlege. Hans parfymeprosjekt går mot straumen av duftar som er laga for å bli likt av a og for å tjene absolutt mest mogeleg pengar, gjerne med eit kjendisnamn i ryggen. Hjå CB I Hate Perfume vert det heller spelt på det personlege og det intime. «In this counry, a lot of people wear perfume for everyone else. People wear my perfume for themselves first. Everyone else comes second».

Brosius jobba som parfymør for det meir kjende parfymekonsept-huset Demeter fram til 2004, då han starta sitt eige merke, med eit eige manifest. Med duftnamn som Winter 1972 og I am a dandelion skjøner du med ein gong at CB er eit hus utanom det vanlege. Dette er dufter basert på personlege erfaringar, med eit mål om å gjenskape minner og kjensler - ein kunst frå kjemi og vitenskap.

Eg må innrømme. Eg er ikkje særskild kjend med duftene til CB. Enno. Det er kanskje ein av dei tinga som er mest interresant med parfyme - det er alltid noko nytt å utforske. Eg har til no berre prøvd ei lita handfull av CB-duftene, men det slår meg at dei er akkurat det Brosius prøver å oppnå. Noko annleis, "anti-parfyme", noko særskild og spesielt. Litt i same stil som Etat Libre d'Orange og Comme des Garçons.

Ei av duftene eg så vidt har testa, og gjerne vil bli meir kjend med, er The Fir Tree. Det første som slo meg ved denne var lukta av grantre, sevje og nåler og veldig veldig frisk - ei duft inpirert av Tove Jansson si mummi-novelle «Grantreet» og ei ganske ansleis «juleduft». CB-duftene er kanskje ikkje dei som utviklar seg mest på huda, og dei består kanskje ofte av «enkle» notar, men kvar av dei fortel likevel ei lita historie, som gjer det å utforske dette huset til ei spanande oppgåve. Det er kanskje heller ikkje dei parfymene ein helst går med, du vil ikkje alltid lukte som om du har rulla deg i sevje eller nettopp komen heim frå grilling i skogen, men det gjer vel kanskje duftene attraktive nettopp for dei som «hatar parfyme»?

CB har ulike kolleksjonar, der nokre av duftene har ulike funksjonar. Han har medan anna skapt to dufter til garderobeskapet - laga for å skremme vekk møll, og ei duft til å bruke på deg sjølv ute, for å halde myggen vekke. Det er også ein accords-serie, med enkeltnotar som Leather Shoes, Cheesecake og Water - enkeltduftar, eller notar, som skal lukte akkurat som det står på flaska. Men Brosius har også «normale» kolleksjonar, der han nyttar vatn eller olje som parfymebase i staden for alkohol, som vi finn i flesteparten av kommersielle dufter i dag.

Perfume is a veil that reveals the soul

Perfume is the fanfare of our individuality sounding differently to everyone who listens

...

Perfume is an art that shows us who we can be if we dare - and invisible portrait of who we are

BBC viste tidlegare i år ein dokumentarserie om parfyme, der intervjua dei medan anna ein del kjende og ukjende parfymørar som snakka om det å skape duft. Brosius er ein av dei.

Perfume is an adventure

I encourage you to explore

CB I Hate Perfumes kan kjøpast på nettsida deira eller på Luckyscent. Prøver kan du medan anna få kjøpt på The Perfumed Court.

Det obligatoriske lese-til-eksamen-biletet

2011-12-02T13:01:00.001+01:00

Mastergradens første, eller kanskje min nest-nest-siste, eksamen er under ei veke unna. Stressnivået er ikkje heilt på topp enno, heldigvis, men nervøsiteten er meir enn nok til stades.

Florence + The Machine, What the Water Gave Me

2011-12-01T15:38:00.001+01:00

Sjå meir her

Buzz Aldrin - Hvor ble det av deg i alt mylderet?, eller TV på kino?

2011-11-25T00:14:00.001+01:00

HAV. DEYĐI. KÆRLEIKI

personen du elsker er 72.8% vann

Buzz Aldrin - Hvor ble det av deg i alt mylderet? er ein roman skriven av Johan Harstad. Romanen er frå 2005, som nok er då eg las den første gongen - eg innser at det har skjedd mykje på desse seks åra! Det er fleire år sidan eg høyrde at det skulle komme ein TV, eller teve,-produksjon av Harstad sin første roman, men eg høyrde ikkje særskild meir om det. Før i forrige veke, då eg tilfeldigvis såg at den var satt opp på kino!

I Buzz Aldrin møter me den nokon-og-tjue-pluss-åringen Mattias, føydd same dag som den første månelandinga, nærast samtidig som menneskets første skritt på månen. Mattias lever ei ganske grei tilværelse, han jobbar på eit gartneri som leverer blomar til dei som skal døy på den lokale sjukeheimen, og bur saman med kjærasten, som han har vore i lag med sidan ungdomsskulen. Mattias er nærast besatt av Buzz Aldrin - andremann på månen som alle har gløymd. Han vil, som Aldrin, være "livets evige toer", ein anonym som går til sides for dei som vil komme først. Men så bryt livet saman for Mattias, kjærasten er lei av hans middelmådighet og gartneriet går konkurs. Kompisen Jørn inviterer Mattias med på band-turné til Færøyane der han vaknar opp midt på ein øde veg, i regnværet midt på natta¹.

No er det ganske lenge sidan eg sist las boka, men handlinga og scener frå den sat fremdeles godt i minnet då me satt oss ned i kinosalen for å sjå fire timar TV-serie på stort lerret, med berre ein halvtimes pause i midten. Eg kan likevel ikkje sei at eg var skuffa då me gjekk ut av kinosalen både første og andre gong. Så vidt eg kan hugse føl TV-serien handlinga ganske bra, og det verkar som om dei har klart å fange den "Harstadske" stilen frå første augeblikk - smådeprimerande og trist, men likevel med mykje menneskjelegheit og nærleik. Færøyane er også akkurat slik eg hugsar Færøyane er - grått, regnfullt og tåkete. På tross av diverse estetiske småfeil, som sikkert berre er synleg i så stort format, tykte eg serien var nydeleg. Flotte bilete av menneskje og landskap, kombinert med passe godt skodespel frå, nesten², ukjende skodespelarar og litt fin musikk innimellom. Særskild tykte eg at Pål Sverre Velheim Hagen (som medan anna har vore med i DeUsynlige og Max Manus) gjorde ein god rolle som ein sur og lei Mattias. Han som spelar den unge Mattias, Bendik Lillebø Furubotn, var forresten også ganske flink, ~~men eg klarar ikkje å finne ut kva han heiter~~!

Men fungerer det å sjå TV-serier på kino?

Kanskje ikkje for det store publikum. Fire, nesten fem timar er nok noko få har lyst, eller tid, til å bruke på å sjå film samanhengande, og sjølv kinoseter med regulerbar rygg vert slitsomme å sitte i etter nokre episodar. Men dette er absolutt ikkje noko som gjer at eg ikkje ville sett TV på kino fleire gongar. Kanskje ikkje ofte, og kanskje ikkje på noko lengre enn dette, men det er jo mykje mykje betre enn ein 13" MacBook med innebygde høgtalarar. Ville eg sett Buzz Aldrin igjen? Så absolutt! Og det anbefalar eg deg også å gjere!

Buzz Aldrin - Hvor ble det av deg i alt mylderet? Går på kino kl 18.00 kvar dag fram til og med søndag (her i Bergen i alle fall, billettane kostar 175 kr). Serien, på fire episodar, har premiere på NRK måndag den 28. november.

1. Unnskyld om eg spoilar boka her, når eg tenkjer meg om trur eg den byrjar mykje meir in medias res på Færøyane.
2. Blandt dei meir kjende namna finn me Chad Coleman som er kjend frå HBO-serien The Wire og Bjarte Tjøstheim frå RadioResepsjonen på NRK P3.

Bileta er "lånt" frå NRK.

Spectrum Analysis, 1870

2011-11-23T12:47:00.001+01:00

For noen uker siden fikk jeg en svært så fin gave, to bøker fra slutten av 18-hundretallet. Den ene handler om astronomi, mens den andre om spektrumanalyse. Begredelig, sier du, men dette er spennende!

Rundt 1814 oppdaget (den store) Joseph von Fraunhofer at sollyset slettes ikke bare var et kontinuerlig regnbue-spektrum, men at enkelte farger fra regnbuen manglet. Jo nøyere dette ble undersøkt, jo flere svarte "bånd" i spekteret ble funnet.

En moderne utgave av Fraunhofer-spekteret.

Det viste seg at disse svarte båndene svarer til forskjellige grunnstoffer, og at hvert grunnstoff har sin egen signatur på regnbuelinjen. Om man klarer å identifisere alle linjene fra et grunnstoff i spekteret fra solen, kan man altså bestemme hvilke grunnstoffer som finnes i solens atmosfære.

Store deler av århundret ble (bl.a.) brukt til å finne signaturen til forskjellige grunnstoffer, og matche det opp mot lyset man så fra ikke bare solen, men også andre stjerner. Det ble gjort med prismer, som deler opp lyset fra sin vanlige hvite farge til alle regnbuekomponentene.

Boken Spectrum Analysis av professor Henry Roscoe er skrevet som en serie populærforedrag gitt til apotekerforeningen i London. Den finner sted når feltet har blitt relativt voksent, og mange resultater publisert og tolket.

Oppsettet Fraunhofer brukte for måle solspekteret: En prisme i mange ledd.

Den bruker lang tid på å forklare (på enkle måter) forskjellige eksperimenter som har blitt gjort, og resultatene av dem. Hvordan et grunnstoff sender ut lys i én bestemt frekvens (= farge), mens hvitt lys går gjennom en samme gassen absorberes akkurat disse frekvensene, og man får svarte bånd i spekteret.

Problemet er at på denne tiden hadde man ikke anelse om hvordan dette foregikk. For å sitere boken (og gi et eksempel på det nydelige språket):

We have in this lecture the somewhat formidable task set before us of endeavouring to explain the grounds upton which Professor Kirchhoff concludes with certainity, that in the solar atmosphere, at a distance of about 91 millions of miles, substances such as iron, sodium, magnesium, and hydrogen, which we know well on this earth, are present in a state of luminous gas.

In beginning to consider this matter, we shall, however, do well to remember that the subject is still in its infancy ; that it is only within the last few years that we have been at all acquainted with the chemistry of these distant bodies. We must not be surprised to find that some of our questions cannot be satisfactorily answered, and we may expect in several instances to meet with facts to which an explanation is still wanting.

Det er mer enn én gang han krever forsiktighet når det gjelder å tolke resultater. Heldigvis er det ikke nødvendig å kjenne til (kvante-) mekanikken bak for å utnytte resultatene. Man fant på 1800-tallet et verktøy for å bestemme grunnstoff bare ved å se på dem gjennom forskjellige kontrapsjoner.

Produksjon av stål gjennom Bessemer-prosessen

Et av mange eksempler han nevner er stålproduksjon; hvor man brenner av karbonet i råjern til man står igjen med stål. Tidlgere måtte erfarne stålarbeidere se det an og stoppe forbrenningen når det så riktig ut, men nå hadde man utstyr for å nøyaktig bestemme når alt karbonet ble brent av, kun ved se på flammene.

Mekanikken bak er såklart atommodellen og kvantemekanikken -- hvert atom har sine egne frekvenser de helst vil ta imot og sende ut lys på. Dette ble imidlertid ikke oppdaget før på begynnelsen av 1900-tallet, eller over førti år etter at foredragene ble holdt.

Det jeg likte best med boken, var å få en direkte innsikt i en tidsperiode som ofte er oversett innen fysikken -- før alt det interessante begynte å skje. Det nyeste innen fysikkfronten, uten at atomkjernen eller Einstein nevnes, er overraskende forfriskende, spesielt når man bare må banke på bok-døren og skrike ut hva fasiten er!

Motivasjon frå eit viskelær

2011-11-16T15:08:00.001+01:00

Kjøpt på Artbox i Covent Garden

Published with Blogger-droid v2.0.1

Eg òg!

2011-11-11T11:11:00.001+01:00

Då den andre paletten eg hadde plutselig bestemte seg for å bruke vasken som hoppbakke - ned på det flislagte badegolvet, vart det på tide med ein ny. Eg har sikla på Urban Decay sin Naked sidan den kom i fjor haust, 12 skuggar i nesten full størrelse til ca 320 kr. Litt kvardagsglamour må til! Videoar, swatches, omtalar og bilete er å finne i tusental på nettet om du er interresert.

Published with Blogger-droid v2.0.1

Haust

2011-11-08T16:55:00.000+01:00

Inspirert

2011-11-05T10:41:00.002+01:00

Av forrige forelesning i 301, "Litteraturvitskapeleg grunnkurs" - eit koseleg fag med fokus på prosjektskisse til masteroppgåve. Hamsun sine "beste" hovudverk, samla av Gyldendal, har stårt nærast urørt i bokhylla litt for lenge. Sult, Markens grøde og På gjenngrodde stier er allereie lest, men det er framleis mange igjen. Eit prosjekt som neppe vert fullført no midt i eksamenstida.

Published with Blogger-droid v1.7.4

Chanel No. 19

2011-11-04T09:30:00.000+01:00

Først lansert i 1971, for å feire Coco Chanels fødselsdag, 19. august. Skapt av Henri Robert, ein mann som sto bak andre Chanel-klassikarar som Pour Monsieur og Cristalle. Sjølv om No. 19 er langt frå så kjend og så mykje solgt som si eldre syster, No. 5, er det framleis ein av dei store klassikarane i parfymeverda.

Dei første (minst) tjue gongane eg prøvde No. 19 var den alt for grøn, alt for skarp, ikkje noko for meg. Men eg ga den ein ny sjangse ved lanseringa av «flankeren»/moderniseringa No. 19 Poudré, ei nydeleg og lett grøn duft som varte på meg i ca. 20 min. Fram med ein prøve av No. 19 i edp-konsentrasjon, generøst sjenka av eit av våre forummedlemmar (var det deg, byP?), og den er perfekt!

A rich blend of floral and green notes, followed by May Rose and Iris from Florence. The finale: a hint of Chypre with a subtle, woody Vetiver note.

No. 19 er ei frisk, grøn duft. Eau de Parfum-konsentrasjonen er, for meg, mykje lettare å bære enn den tidlegare prøvde Eau de Toilette, som kanskje blir litt for skarp og frisk. Men det er framleis ei duft eg ikkje kan ta for mykje av, ein lett spray i nakken eller på handledda heldt i massevis.

Sjølv om originalen er frå 70-tallet, er det lite «gamaldags» eller «vintage» over den moderne utgåva. Chanel hevdar at denne moderne versjonen er «true to the spirit of the original composition», som er eit velkjend tema i parfymeverda i dag. Sjølv ikkje dei super-populære duftene som No. 5, har ikkje ikkje endra seg sidan første gong den vart lansert. Dette er både på grunn av at smaken endrar seg, og på grunn av restriksjonar for bruk av ulike organiske og syntetiske ingrediensar.

Eg kjøpte mi flaske frå ei sur og uhjelpsom dame i Chanel-«butikken» på flyplassen i Praha. Men dette er ei duft som bør finnast i alle parfymeri som fører Chanel. Eg anbefalar både å prøve No 19. i edp og No. 19 Poudré, kanskje finn du også ein ny favoritt?

Flaskebilete og sitat er henta frå chanel.com

LUSH topp tre

2011-11-02T15:19:00.001+01:00

På veg heim frå universitetet i dag kom eg forbi ein butikk der alle vindauga var dekka med gråpapir. Ikkje eit særskild triveleg syn, tenkjer du kanskje. Jo det er det, om det står "LUSH åpner her den 4. november" på papiret! Eg har allereie laga klar ei mental handleliste.

Så medan eg gler meg til å gå på Lush på fredag, kan eg jo skrive om dei Lush-produkta eg likar best, komen fram til etter mykje testing og sniffing.

Almond & Coconut Shower Smoothie, 135 kr/£15.50 for 250 g

A beautiful shower soap. For dry skin smelling of vanilla and ylang ylang.

Den luktar litt Play Doh på grunn av mandel-vanilje lukta, men har ein åh-så herleg konsistens. Kvifor i alle dagar ta til takke med eit stykke sterilan når du kan smøre deg inn med ein luftig og mjukgjerande dusjkrem? Smoothie-konsistensen gjer den i tillegg ypperleg som barberkrem.

Den er ikkje særskild drøy i bruk, men for nokon som har 6 kroppsvask-produkt i dusjen varar alt ein evighet uansett, eg trur eg har hatt min boks sidan mai. Dette er eit produkt eg anbefalar at ein luktar på før kjøp, då "Almond & Coconut" ikkje er særskild skildrande, men det gjeldt vel eigentleg alle produkt frå Lush.

Grass shower gel, 92 kr/£4.75 for 100 ml
The smell of freshly mown grass in the morning with nutritious wheatgrass for the skin and uplifting bergamot and neroli for the mind. Showering has never been so zen.

Når spørsmålet om yndlingslukt kjem opp, er eit av dei vanlegaste svara, sett vekk frå bensin, nyklipt gras. I motsetnad til dusj-smoothien ovanfor, luktar denne akkurat det den er skildra til å lukte: gras. Ein vil kanskje tenke seg at nyslått høy ikkje er ei duft som egnar seg for såper, men det er det så absolutt. Oppkvikkande og beroligande på same tid, og grøn, grøn, grøn! Dette er ei dusjsåpe som like gjerne kan brukast av dei som føretrekk maskuline dufter, kanskje til og med dei som er i "liker ikke parfyme"-sjangeren. Hjå oss står den i Helge si, mykje tommare enn mi, dusjkorg.

Karma Komba Shampoo Bar, 85 kr/£5 for 55 g

Denne burde vel eigentleg ha vore raud? Shampo i såpestykkeform er eigentleg ganske smart. For det første er det lett å bruke passe mengde, for det andre varar stykket i ein absolutt evighet. Lush sjølv hevdar at eit slikt stykke varar like lenge som tre flasker med shampo, og det tvilar eg ikkje på. I tillegg luktar Karma Komba herleg friskt av sitrus, samtidig som den har litt patsjuli for djubde og sensualitet. Lush har minst 8 ulike shampoar å velge mellom, så om denne ikkje er perfekt for ditt hår, finn du sikkert ein anna. Shampo-stykkene frå Lush inneheldt diverre mykje SLS, som gjer dei litt uttørkande for håret. Det er eigentleg eit stort pluss at Lush er såpass flinke til å merke produkta sine at me veit at dei inneheldt SLS, om du går inn på den Engelske Lush-sida kan du også lese kva ingrediensane eigentleg er, og om dei er naturlege eller syntetiske. Dei merker også produkt som er veganske, slik at du enkelt kan sjå om det du ser etter er vegansk eller ikkje. Karma Komba er til dømes ein vegansk shampo.

Badebombene og såpestykkene er andre Lush-produkt eg er glad i, men utan badekar får ein ikkje brukt mange bomber. Massasje-stykkene er også verdt å nemne forresten!

Alt dette, og mykje meir herleg, kan kjøpast i ein Lush-butikk nær deg. Eller på nettet, enten frå Noreg eller England.

Serge Lutens - Fleurs d'oranger

2011-10-17T13:01:00.000+01:00

Med prisar på feelunique som ikkje er til å kimse av, særskild ikkje om ein får 10% VIP-rabatt og tilbakebetalt moms (forhåpentlegvis), er det lett å unne seg litt sommarminner på flaske. Sommarminner denne gongen er Sveits. Eit bittelite hotellrom med flislagt bad på ein mørk hotellgang og fem trapper ned til resepsjonen. Buss til Frankrike og taubane til Salève, der me tusla rundt på toppen av fjellet i steikande sommarsol med lyden av grashopper og kyr i bakgrunnen.

I følgje howstuffworks.com er lukt og hukommelse tett knytt saman fordi luktelappen er ein del av det limbiske system, som også heng saman med kjensler og minner. Når ein sansar ei ny lukt, vert denne knytt saman med hendingar og kjensler. Det er derfor peparkaker og pinnekjøt luktar jul, og du kanskje får ei god, «julete» kjensle i kroppen når du luktar slike lukter. Derfor er det kanksje ikkje rart at sidan eg brukte opp den vesle prøven min på Fleurs d'Oranger i sommarferien at eg sit her med gode minner kvar gong eg sprayar den på no.

Serge Lutens er ein fransk fotograf, filmmakar, «perfume art director» og motedesignar som har vore aktiv sidan tidleg 60-tall. Han har jobba hjå store namn som Christian Dior og Shiseido, og på 90-talet starta han opp parfymehuset Le Salon du Palais Royal. Parfymehuset er i tett samarbeid med parfymøren Christopher Sheldrake, som også har jobba for store namn som Chanel og Rochas. Den mest kjende dufta frå Serge Lutens, som tidlegare vart solgt gjennom Shiseido, er Feminité du Bois, ein parfyme som til og med har vore i butikkane her i Noreg. Parfymehuset har ei svært variert linje, frå lettlikande og reine dufter som L'Eau til det megaorientalske og krydra med Ambre Sultan til det nyaste kunstverket, som me enno ikkje har fått prøvd, De Profundis.

Fleurs d'oranger er i Serge Lutens «Beige Collection», altså ein av dei parfymene du kan finne ståande på ei svartmala lita trehylle, gjerne litt vekkgjømd i eit hjørne, på dei stadane i det store utland som fører linja. Det er derfor ein av dei parfymane du kan vere trygg på at kjem til å vere i salg ei stund, og som også har vore tilgjengeleg ganske lenge. Dette er ein av Lutens-legendene, indolsk og kraftig med ein varme av solstråler og kvite blomster. Når eg tok den på i sommar vart den ein forsterkar av sommarkjensla, med sin varme «florientalskhet». Og når eg tek den på no vert det ei koseleg flashback til solfylte sommardagar og ei herleg oppmuntring i surt oktoberver. Parfymar med kvite blomar vert ofte litt mykje, men på grunn av krydderet vi finn i Fleurs d'Oranger vert blomsterheten litt nedtona, og djupare og rikare notar kjem fram.

Parfymen har notar av: appelsinblomst, kvit sjasmin, tuberose frå India, kvit rose, sitrusskal, hibiskusfrø, spisskummen og muskatnøtt.

Du får ikkje kjøpt Serge Lutens i Noreg, diverre. Men flasker kan kjøpast frå mange av dei største nettbutikkane for parfyme, og om du vil vere heilt sikker kan du kjøpe frå den offisielle nettbutikken, som i tillegg ofte har gode tilbod.

Det første biletet er henta frå Wikipedia.

Oppgradering av laptop?

2011-10-11T23:40:00.000+01:00

Nå er min kjære Vostro 1500 godt over 4 års-merket. Jeg har flere ganger uttrykt at den føles som ny; men jeg må nok innrømme at det er en sannhet med ettersmak. Men hva har jeg gjort med den siden jeg begynte på universitetet?

Ny lader, falsk
Ny lader, original etter at den falske ikke hadde riktig serienummer for å kunne lade batteriet
Nytt tastatur, med amerikansk oppsett siden det er 20 % av prisen
Renset innholdet flere ganger, siden det samler seg seriøst med støv i viftene
Byttet operativsystem til Windows 7, men vi konsentrerer oss om fysiske deler her!

Batteri
I det siste har jeg fått flere feilmeldinger om at batteriet holder på å ta kvelden, og når den kryper nedover mot 30 % (tar rundt en time nå) slår maskinen seg av tilfeldig. Batterier kan kjøpes ganske billig på eBay, men det er en risiko å ta siden billige "originalbatterier" har en lei tendens til å lekke batteribrus, ha en kort levetid og sprenge og slikt. Faktiske originale batterier koster rundt 1500,- (mot rundt 200,- levert for de overstående), så det er uaktuelt med det første.

Minne

Jeg har tidligere hatt problemer med minnet, men ikke mer seriøst enn at én eller to blokker er uleselige (0x55F32E72 tror jeg). Oversatt vil da maskinen kræsje et par ganger i året av minnefeil, eller dersom jeg kjører BIOS-tester for å se hva som er i veien. Det hadde vært greit å kjøpe nytt minne, men med hovedintensjonen om å fordoble størrelsen. Økonomisk er dette relativt billig, og koster litt under fire hundre kroner.

Harddisk

Det har skjedd fantastisk mye morsomt med harddisker i det siste. Omlag et år etter at jeg kjøpte denne maskinen hadde de litt mindre harddiskene beregnet på bærbare maskiner både fordoblet og tredoblet størrelse til samme pris. Dagens pris ligger vel på rundt én krone/GB. Jeg er egentlig ikke interessert i så mye mer spillerom, men gamle harddisker har en fryktelig lei tendens til å ta gi opp uten forvarsel. Synd om man er religiøs med backup-rutinene, katastrofe dersom man er noe tilbakelent på det området.

Det jeg faktisk har mest lyst til å gjøre er å bytte til en SSD-disk. Den bruker kvantemekanikk i stedet for magneter for å lagre data! Det gjør den mye dyrere, men også svært mye raskere, stille, tåler mer og bruker mindre batteri. Prisene har sunket ned til et svelgbart nivå, spesielt om jeg vil beholde dagens størrelse på 120 GB (rundt 10 kr/GB). I så fall bør jeg koble et slikt innkjøp med en mini-ekstern eller fortsette å klare meg med ett spill om gangen. Pføy, moderne spillindustri! På oppsiden bør systemet da bli lynraskt (og kanskje jeg kan gå tilbake til firefox).

Oppgraderingene jeg har lagt fram her har den fordelen at det jeg bruker mye penger på kan overføres til nye maskiner (som SSD-disk og ekstern disk) om jeg en gang skal ha det, mens de andre enhetene (sans orginalbatteri) ikke burde være en større utgift. Så får vi se; nå har jeg laget mental snøball, og jeg har gruelig lyst på en liten oppgradering av "Balak".

Praha

2011-10-09T13:39:00.003+01:00

For omtrent akkurat en uke siden kom vi hjem etter vår første tur til Praha! Vi reiste sammen med Aina og Christer, og hadde fem dager som var fylt med god mat, fint vær og mange flotte opplevelser.

Vi ankom tirsdagen til Hotel Alwyn litt utenfor sentrum, som var kjempefint og hadde fantastisk gode senger. Det var dessuten bare rett rundt hjørnet til nærmeste trikkestopp og flere restauranter i området, noe som aldri er dumt. Etter avlessing av baggasje og vinterklær på hotellet fikk vi oss en liten spasertur inn mot sentrum. Vårt første møte med "Det tsjekkiske kjøkken" fikk vi på Colosseum, italiensk pizza altså. Og ellers brukte vi dagen på å gå rundt i Prahas gamleby. Vi benyttet også muligheten til å gå over Karlsbroen i solnedgang og å få et kjapt overblikk over alle suvenirbutikkene som fantes på "Lillesiden" (Lesser town/Malá Strana)

Onsdag ble i hovedsak brukt på en gratis firetimers guidet tur, den var gratis fordi vi hadde transport til og fra flyplassen av Prague Airport Transfers, et anbefalt og ganske billig selskap. Turen begynte selvsagt ved den Astronomiske klokken på det gamle bytorget (Staroměstské Náměsti) og ente opp på høyden utenfor St. Vitus-katedralen. Praha er en by som er litt vanskelig å orientere seg i, så guidetur var nyttig både for å bli kjent med byen planmessig og historisk. Heldigvis var turen delt inn i to, slik at man kunne få seg en ekte tsjekkisk oksesteik-og-kremtopp-lunsj (eller svinekjøtt og raspeballer) innimellom all gåingen.

På kvelden så vi en type tsjekkisk teater, eller et black light theatre. Vi så forestillingen "Afrikania" som var en miks av morro-sketsjer og dansing. Danserene hadde på seg drakter som lyste opp under blacklight, og dette hadde en fantastisk effekt på scenen.

Torsdag reiste vi på utflukt til Kutná Hora, det er en by som ligger ca en time vest/sør for Praha. Vi tok tog, som egentlig var veldig greit. Kupeene så ut som om de ikke hadde blitt pusset opp siden 60-tallet, med skinnseter og dame med lunchvogn. I Kutná Hora var hovedattraksjonen først og fremst Sedlec Ossuarium - et kapell som har skulpturer av ekte menneskebein, samlet av Cisternciermunker på 1400- og 1500- tallet og satt sammen til skulpturer av treskjæreren František Rint på slutten av 1800-tallet. Det er minst 40 000 menneskeskjelett i kirken.

Like ved "beinkirken" ligger en flott barokk verdensarv-katedral "The church of the Assumtion of Our Lady and Saint John the Baptist" som vi også var innom før vi trasket oss avgårde til Kutná Hora bysentrum. Om du allerede er i Kutná Hora anbefaler vi virkelig å stikke innom St. Barbara-katedralen. Et nydelig gotisk bygg med flotte kunstverk både inni og utenpå, ikke overraskende at den er på UNESCO sin verdensarv-liste. Det er også veldig mange små koselige butikker her som i Praha!

Fredagen brukte noen av oss på å traske rundt i Praha sentrum. Spiste en ENORM lunch på Hard Rock Café, som hadde hyggelige servitører og som spillte bra musikk (til forskjell fra mange av butikkene i sentrum). Etter lunchen fant Aina og jeg fram til en handlegate mens Helge og Christer gikk på jakt etter en spesiell fotobutikk. Der brukte de mange timer på å kjøpe kamerasekk; som endte opp på litt over den norske prisen.

Vår siste kveld i Praha ble brukt på en halvannentimers lang guidet tur på Segway. Våre to kjempehyggelige guider viste oss rundt i lillebyen, Karlsbroen og kroningsveien opp mot slottet. Det var litt vanskelig å få med seg de flotte attraksjonene på Segway, men vi fikk mange fotopauser der vi fikk interresant historisk informasjon om diverse severdigheter. Kjempegøy og nesten ikke vanskelig. Guidene våre ga oss også mange gode tips om steder å gå ut og ting å gjøre, men dessverre måtte vi tilbake til hotellet og i seng. Opp klokken seks lørdag morgen for å bli hentet av taxi og kjørt til flyplassen. Men vi har allerede planlagt hva vi skal gjøre neste gang vi skal til Praha! En lengre Segway-tur blant annet.

Dette siste bildet er stjelt fra Christer uten tillatelse, men nå sier vi i alle fall at det er han som har tatt det.

Tauer PENTACHORDS

2011-09-14T16:42:00.010+01:00

Andy Tauer er ein Sveitsisk parfymør som dei siste åra har fått eit godt grep i den internasjonale nisjemarknaden for parfyme. Hans Tauer Perfumes starta i det små, men har no vakse seg ganske stort med medieomtale til og med her i vesle Noreg (i Dagens Næringslivs fredagsmagasin ein eller anna gong tidlegare i år).

Noko av det som kanskje skil Tauer ut frå mange andre parfymørar, og som har gjort at han har blitt så kjend som han er, er hans tette kontakt med sitt eige marknad - parfymebloggarane. Tauer har ein eigen blogg der han skriv om utviklinga av sine nye dufter, produktlansering og design, men også om meir personlege tankar og opplevingar. Bloggen kombinert med eit tett forhold til fleire av dei andre stores parfymebloggarane, og -kritikarane, medan anna gjennom konkurransar, intervju og giveaways, har ført til mykje omtale i denne store internettbaserte verda av perfumistas. Ein føler kanksje at ein kjenner denne Andy Tauer litt? Eg er i alle fall framleis litt sur på Helge som ikkje ville oppsøke Sveits' einaste Tauer-utsalg, i Tauers hemby Zürich, då Helge var der i sommar.

Tauers nyaste konsept har han kalla PENTACHORDS, eit slags bevis på at god parfyme ikkje nødvendigvis treng å bestå av essensielle oljer og naturlege ingrediensar og samtidig ei parfymert utfordring, i alle fall frå parfymøren si side - ein serie med dufter som berre består av fem ingrediensar kvar. No til å byrje med har han lansert tre dufter: Auburn, Verdant og White, men det verkar som om det kanskje kjem fleire i serien seinare.

Parfymeprøvene frå Tauer kom lekkert inpakka i metallboks med turkis interiør, tilpassa dei vesle sprayrøra. Oppi boksen var det også små pappkort med informasjon om kvar duft og eit par papirkort, eller "blottere", til å prøve parfymane på. Eg anbefalar ikkje å spraye Tauers dufter på papir. Dei vert for skarpe, for kraftige, og tek over heile leiligheten på eit blunk. Medan på hud vert dei mjukare, mørkare og gode. Dette er i alle fall intrykket mitt etter ei rask testing.

Auburn består av sitrusblomst, varm kanel, fruktig tobakk, tørr amber og krema sandeltre. Det er ei varm duft, men eg får lite kanel og tre ut av denne - heller noko oversøtt og fruktig som Fun-saft.

Verdant er "dewy leaves", mjukt lær, brun tobakk, søt jord og vibrerande amber. Eg forestilte meg at denne skulle minne om den skarpe grønne klårheita til Vetiver Dance, men det gjer den ikkje. Eg kjenner noko lær-aktig langt der nede, under eit teppe av noko grønt eg ikkje heilt klarar å plassere.

White består av fiolblomst, orrisrot, bourbon vanilje, ambergris og varm tre. Det er kanskje den av desse tre som skil seg mest ut, med ei klår vaniljenote som vert av-søta av fiol og orrisrot (irisrot?). Eg får assosiasjonar til papir av denne, men eg kan ikkje skjøne kvifor.

PENTACHORDS er små noveller, eller prosadikt. Ikkje dei store, episke parfymeverka som nokre av dei tidlegaste Tauer-duftene er, men meir i stil med dei nyare duftene frå parfymøren. Lineære og enkle på sin måte, men fullt bærbare og testbare. Prøver kan bestillast frå Tauer sin nettbutikk. PENTACHORDS kjem i edp i flasker på 50 ml og kostar 125 CHF, eller ca. 810 norske kroner.

Merknad: Desse parfymetankane er gjort med ei småforkjøla nase. Eg kan ikkje garantere at dette ikkje har påverka mi vurdering.

2011-09-09T20:08:00.001+01:00

STOP EATING MY STUFF by ~pikarar on deviant ART

Miller Harris - L'Air de Rien

2011-08-23T08:25:00.002+01:00

Det eg først og fremst assosierar med Miller Harris, er ein liten butikk i Covent Garden i London. Med knirkegolv i mørkt tre, nydeleg tapet på veggar som er dekte av hyller, som er fyllde opp av te, olivenolje, duftlys og parfyme. Miller Harris vart starta opp av parfymør Lyn Harris i 2000. Men eg får den samme feelingen av MH som eg får av Penhaligons og Taylor of Old Bond Street, som har mange av dei same produkta til sals i dag som dei hadde for over 100 år sidan.

Då vi var i Miller Harris-butikken vart ingen av oss veldig betatt av ein spesiell parfyme, ikkje uvanleg når du står ovanfor ein vegg med dufter du aldri har sett før, og vi gjekk ut av den vesle butikken tomhendte. Men for ei stund sidan dumpa det ned ein prøve på L’Air de Rien i postkassen, og eg vart ganske snart forelska.

L’Air de Rien er ei ”livsstils-/kjendisduft” laga for Jane Birkin. Eg har eigentleg større kjennskap til Hermès sin ”Birkin Bag” enn til sjølve dama, og det er berre på grunn av Gilmore Girls. Men parfymen skal vere eit nostalgisk tilbakeblikk på Birkins liv, fyllt med støvete bibliotek, farens pipe, bonemiddel og gamle hus.

For meg er dette ei typisk ”skin scent”, som minner om ein nedtona L’Antimatèrie frå Les Nez. Ei skanky opning, som er på grensa til det eg klarar å tolerere, som roar seg ned til ei tørr og varm duft. Ein mørkebrun ullgenser som ikkje klør. Den typen parfyme eg likar på denne tida av året.

L’Air de Rien har notar av Fransk eikemose, neroli frå Tunisia, musk amber og vanilje. Den finst som Eau de Parfum i 50 ml og 100 ml, og som duftlys og body cream. I Noreg er Miller Harris tilgjengeleg på Heaven Scent, men det er fleire utanlandske nettbutikkar som fører merket.

Duftkritikaren Luca Turin omtala forresten L’Air de Rien som ei tilbakevending til 60-talet med ei duft som "smells of boozy kisses, stale joss sticks, rising damp and soiled underwear. Love it!"

Snart haust

2011-08-14T13:38:00.002+01:00

Mobiltelefon er ikkje det beste å ta bilete med. Uansett kor mange megapixlar ein har.

Zürich

2011-08-08T13:57:00.002+01:00

Helgens tur gikk til Sveits' største by; Zürich. Dette er en by jeg følte jeg måtte besøke her, og brukte derfor dag to av interrailbilletten min på det. Togturen tok litt under tre timer gjennom flott landskap - både forbi innsjøer (som Lac Léman) og svære sletter/fjell. Togene er også dobbeltdekkere, som er noe vi burde hatt i Norge! Tur-retur med 1/3 interrailbillett kostet 230 kr, med en ganske høy franc for tiden.

Turicum ble grunnlagt av Romerne rundt 15 e.kr. Det gjenspeiles i bygninger fra mer eller mindre alle tidsepoker! Det øverste bildet er tatt fra Grossmünster, som er en av de største kirkene i byen. Den har de minste toveis-trappene for å komme opp i tårnet jeg har vært borti! Også denne byen er tyskspråklig, så jeg kommer ganske mye lengre enn i de franske delene. Men så lenge jeg holder meg unna Italia bør jeg klare meg.

Det som slår meg mest med denne byen er den fantastiske arkitekturen. I mye større grad enn med f.eks. Genève og spesielt Bergen er svært mange av bygningene utført med en fantastisk stil. Detaljer som drikkefonterer og relieffer er gjort konsekvent, også byer mellom. Et eksempel: For de svært mange fontenene betyr en løve at vannet er drikkbart. Det ser også ut til at lokalbefolkningen bruker disse mulighetene.

Av attraksjoner og slikt besøkte vi ikke så mye, men hadde en veldig fin dag i solen. De hadde et ganske svært loppemarked i gamlebyen, men jeg endte opp med å ikke kjøpe skr... fine ting!

Hvor turen går neste uke har vi en ganske opphetet diskusjon om nå, men det ser ut til at det enten blir Zermatt (Matterhorn) eller Chamonix (Mont Blanc). Om jeg får en finger med i spillet blir det Zermatt, for det stedet ser utrolig vakkert ut.

Bern

2011-07-31T12:12:00.003+01:00

Etter at Jorid dro hjem fra Sveits, grep (små-)panikken meg. Jeg har vært her i 5 (fem!) uker, og har tre igjen. Hva har jeg egentlig gjort hittil, bortsett jobbing og sosialisering? Jeg har ingenting i mot Star Trek-maraton og lange kvelder med brettspill altså, men jeg savnet de store utfluktene.

Et naturlig resultat av denne tankerekken er å ta første trikk inn til sentrum og kjøpe interrail-billetter! Da får jeg tre turer jeg har en måned på å bruke, eller i mitt tilfelle tre helger.

Gårsdagens tur gikk til Bern, som er en av hovedstadene i Sveits. Er fortsatt litt i villrede på hvem som er hovedstad for hva, men det la ikke en demper på turkvaliteten!

Byen er tyskspråklig, fra 1100-tallet, og har bjørner som tingen sin. Byavisen har en bjørn på seg, byskjoldet har en bjørn på seg, du finner bjørnestatuer og -fontener hvor du enn går. Og en helt ekte bjørnepark nesten midt i sentrum!

Byen var også vert for selveste Albert Einstein i årene som arbeider på patentkontor, så jeg har fått sommerens dose med ukorrekte tolkninger av diverse forhold mellom masse og energi. Det er mulig å besøke hjemmet hans, og vitenskapsmuseet har også en hel avdeling tilegnet ham.

Bern ligger rundt 17 mil fra Genève (eller Genf, de kaller den i Bern), og er absolutt verdt å stikke innom som en dagstur med tog.

Tingen er at nå har jeg to ubrukte reisedager igjen på billetten min. Så. Zürich neste helg? Zermatt? Lugano? Mulighetene er mange!

Til slutt, et nydelig funn i en Bernsk butikk. En slegge, formet som ikke annet enn en naken mann! Lommeboken min trenger ikke bekymre seg med det første.

Geneve

2011-07-21T20:34:00.001+01:00

Dag ein i Geneve. Vart mottatt av overlukkeleg Helge på flyplassen, lunch i Restauranten på CERN - menneskesjokk og ostesausfyllde crepes med potetmos til. Bur i 6. etg på et hotell med skummel heis, teppedyne og do på gangen. Har traska rundt i eksklusive parfymebutikkar og lukta på mange spanande dufter frå Serge Lutens, Guerlain og Hermes. Eg har til no fått god bruk for mi minimale kjennskap til fransk "jø ne parlez paz franceiz".

Published with Blogger-droid v1.6.7

CERN

2011-07-10T15:19:00.008+01:00

Det nærmer seg den fjerde uken min CERN, så jeg tenkte det var på tide med en liten oppdatering.

CERN er hovedsetet for alle fysikknerder, og ligger i Genève, akkurat på grensen mellom Sveits og Frankrike. Som de fleste har fått med seg, kolliderer man protoner og lager big bang her, samtidig som man også finner higgs (og om man ikke finner det, blir mange skattebetalere sure).

Dette høres veldig glamorøst ut (og det er det egentlig også), men det sier seg selv at dersom man er over 10 000 personer på samme eksperiment kan ikke alle lete etter higgs. Oppholdet her er delt i to: 84 forelesninger over 6 uker, og et prosjekt som faktisk bidrar til den vitenskaplige fremgangen i verden.

Dagene mine flyter veldig over i hverandre. I dag:

8.45 til 9.15

Frokost i restaurant 1 -- en fint og ~billig sted å spise, der alle møtes. Mange rare mennesker og språk!

9.15 til 12.00

Forelesninger. Standardmodellen, detektorer, akseleratorer og alt annet som foregår her. Noen er ganske tekniske, andre er superbanale. Spesiell relativitet liksom!

12.15 til 14.00

I dag tok jeg en utvidet lønsjpause! Ettermiddagen skulle gå til en workshop i Madgraph (program for å generere feynmandiagrammer og matriseelementer) i frankrike, så jeg og Carsten; en hyggelig tysker, spiste i den veldig overfylte kantinen kalt restaurant 2, ca 20 meter fra grensen. Utsikt:

14.00 til 17.30

Nevnte workshop. Det var interessant nok, med en herlig spansk foreleser som snakket gjennom nesen.

17.30 til 19.00

Etter å ha gått lei av frankrike, gikk vi tilbake til restaurant 1 for å spise middag (høres ut som jeg ikke gjør annet enn å spise!). Vi gikk hjem om datasenteret tier-0, som inneholder så-og-så mange PB data og er et supercluster, men kan konkludere med at det bråker utenfor slike sentre. Det er også sauer på CERN:

Hadde det vært en vanlig dag, ville resten av kvelden gått med til å sitte og prate på restauranten, spille kort og/eller prate litt med Jorid, men jeg følte et moralsk ansvar for å jobbe litt med oppgaven min. Delvis fordi Jorid kommer på besøk neste uke (og jeg vil ha opparbeidet meg litt fri til det), og delvis fordi jeg så HP7.2 i går i stedet for å jobbe. :D

19.00 til 22.00

Hele CERN er fullt av kontorer det går an å sitte i. Det store og fine hostellrommet, restauranten og det faktiske kontoret mitt 40/1-B06 (som egentlig bare er et bord utenfor heissjakten). I dag valgte jeg å sitte med Ørjan (med-masterstudent) på bergenskontoret her på CERN. Det er i en søt bygning fra 70-tallet med en enorm labhall. Masse verktøy og svære maskiner jeg ikke har peiling på hva gjør.

Jobben min: Datakvalitet. Eller, lage histogrammer. Det du ser er 2011-data opp til og med ganske nylig tror jeg, og Z-toppen. Mer om dette en annen gang for spesielt interesserte.

Om noen planlegger en tur til sveits kan jeg forresten slippe inn folk og vise rundt akkurat så mye dere gidder :D

Poussière de Lune

2011-06-28T21:17:00.001+01:00

månestøv eller Sarrasins?

Guerlain - Chamade

2011-06-27T04:52:00.005+01:00

Helge og eg prata nyleg om kva det var som satte igang denne interressa for parfyme, og me var begge samde om at det tradisjonsrike parfymehuset Guerlain har hatt mykje å seie. For Helge var det Mitsuoko, og for meg var det Shalimar som viste kva ein parfyme verkjeleg kan vere. Me har dei siste åra skaffa oss fleire Guerlain-dufter, og sjølv om det er mest Helge som har fått ein forkjærlighet for Guerlain med parfymar som Vol de Nuit og L'Heure Bleue, har eg også funne nokre favorittar - medan anna Chamade.

Chamade er ei duft frå 1969, skapa av Jean-Paul Guerlain. Det er ein små-orientalsk og floral duft med notar av bergamot, hyasint, galbanum, ylang-ylang, sjasmin, solbærknopp, vanilje og sandeltre. "Chamade" betyr hjarteslag på fransk, og parfymen kan tenkast som ein metafor for hjarteslaga til ein som er forelska. Parfymen skal vere inspirert av ein roman av Francois Sagan frå 1965, som nettopp heiter La Chamade.

Eit av dei mest spanande elementa med denne parfymen, er utvilkinga frå topp- til bunnotar. I opninga er Chamade grøn, skarp og litt såpete - frisk og litt gamaldags, og nesten utan hint til kva som kjem seinare. Drydownen tek lang tid, og dufta vert gradvis mjukare, meir sensuell med sandeltre og vanilje "a suave aphrodisiac". Dette er verkjeleg ei duft ein må ta seg tid til å prøve, og følgje med på, om ein berre luktar på flaska eller på papir, vil ein nok ikkje oppdage dei fantastiske hjarte- og bunnotane som verkjeleg gjer Chamade til ei spesiell duft.
Hjarteslag-metaforen går igjen i det originale flaskedesignet, skapa av Raymond Guerlain. Flaska skal vere inspirert av Botticelli-maleriet Venus Fødsel og skjellet Venus står på, som igjen er ein metafor for erotikk, kvinnelighet og så vidare. I dag kjem berre extrait-utgåva av Chamade i denne flaska, medan 93 ml EdT og 50 ml EdP kjem i Habit de Fête-flakong.

Eg har Chamade i moderne EdT utgåve. Etter det eg har lest er denne utgåva litt anleis i opninga enn den originalt var, medan den fantastiske drydownen også er god i forhold til originalen. Mi flaske er kjøpt på nettet, og har ikkje ein gong Habit de Fête-case. Den kan sikkert også bestillast i eit parfymeri som fører Guerlain.

For meir informasjon om Chamade og Guerlain: sjekk ut monsieurguerlain.com, og, som vanleg, om nokon har lyst til å prøve - legg igjen ein kommentar, så skal eg lage ein spray til deg!

Sommerferie 2011

2011-06-25T19:22:00.002+01:00

2011-06-21T14:29:00.001+01:00

Ryddig leilighet, fotbad, kakao-te og Pride and Prejudice på mac-en. Ferie kan være litt fint!

Published with Blogger-droid v1.6.7

Ferie!

2011-06-09T19:05:00.002+01:00

Siste eksamen overstått, og 180 studiepoeng fullført!

Første feriedag har stort sett blitt nytta i Minecraft-verda, der eg har gått meg vill og respawna fleire gongar enn eg gidd å telje. Fint å bygge camp rett ved respawn-staden. I tillegg har Helge si nyfødte penne-interresse smitta litt over på meg, og eit prosjekt med å skrive alle parfymeflaskene våre i ei fin bok er påbegynt med min nye Lamy Safari-penn. Det er fint å ha oversikt over notar, parfymør etc. utan å måtte trenge å koble seg på nettet. Det kan også hende eg har bestilt meg 92 ml Guerlain Chamade edt, berre fordi den er ganske så herleg.

No ser me Ocean Waves (Umi ga kikoeru) - ein av dei mindre Studio Ghibli-filmane, ein TV-film frå 1993 regissert av Tomomi Mochizuki og med nydeleg soundtrack av Shigeru Nagata.

Eau de Lierre

2011-06-06T07:06:00.002+01:00

Grøne og lette parfymer er, på mange måtar, vanskelegare for meg enn mange andre parfymesjangrar. Tunge og meir fyldige dufter gir kanskje meir av seg sjølv, det er ofte lettare å finne nyansar, plukke ut notar og å følgje parfymen si utvikling, og dei vert difor kjekkare å utforske. Medan lettare, "enklare", dufter ofte kan vere litt like, lineære og mindre utfordrande, og dei har kanskje ikkje like mange spanande notar å leite etter. Dette gjer dufter i denne kategorien kanskje til ei utfordring i seg sjølv?

No som det nærmar seg sommar, sol og varme kjenner eg at eg går vekk frå dei orientale og varme parfymane mine og at eg får eit behov for denne typen lettare dufter. I fjor på denne tida kjøpte eg Guerlain si Aqua Allegoria Herba Fresca, som er ei våt, grøn og ganske minty duft - perfekt oppkvikkar på dei varmaste sommardagane. Parfumerie Generale sin Jardins de Kérylos er også ei av duftene eg brukar meir når det går mot sommar; ei nesten rein fikenduft som minnar om plommetre og gras. Mitt nyaste innskot i denne parfymekategorien er Diptyques Eau de Lierre, kjøpt brukt av eit hyggeleg Parfymesnakk-medlem.

Eau de Lierre er ein av Diptyques nyare dufter, skapt i 2006 av Olivia Giacobetti som har skapt fleire dufter for medan anna Diptyque og L'Artisan Parfumeur. Dufta fell godt inn i det eg tenker er Diptyques parfymeprofil; reine, ukompliserte dufter som er perfekte når ein vil omkranse seg i ei aromaterapeutisk kjensle av lykke. Eføy er den store inspirasjonskjelda til Eau de Lierre ("lierre" er fransk for eføy), og det er, som ved deira Philosykos, ei ganske god imitasjon av planten. Eau de Lierre vert kategorisert i herbal-/urte-familien, og parfymen har notar av pepper, eføy, musk og tre.

A very distinctive, lively, frangrant green freshness.

A botanical scent with a vibrant, peppery heart landing on the depths of rosewood. - Diptyque

Ein kan gjerne samanlikne Eau de Lierre med eføy. Dufta er ei flott tolking av eføy i seg sjølv, og opninga er nesten som å knuse eføyblader i hendene - frisk, litt spritzy og grøn. På meg manglar Lierre litt av den bitterheten som eføy har, den er meir subtil og rund, men eg har lest mange omtalar av denne duften som "for bitter". Den minner meg om sommar, og ein av dei første gongene eg testa den - ventande i sola på jernbanestasjonen på Geilo. Parfymen har ikkje ei veldig lang varighet, kanskje fire timar, noko eg heller ikkje forventer av slike dufter som dette. Dufter av denne typen, som har få notar og ikkje utviklar seg særskild, er nesten best når dei ikkje varar for lenge. Det kan på ei anna side lett bli slitsomt, og ein kan bli lei om ein får dei same intense notane gjennom heile dagen. Då er det nok betre å heller refreshe etter behov, eller å ha mogelegheita til å ta på seg noko heilt anna.

Flakongen er forresten herleg! Design i klassisk Diptyque-stil, med ein enkel og pent illustrert etikett og ein småtung stoppar i metall. Stilrein og utan fuzz.
Eau de Lierre finst i 50 ml og 100 ml, og kan kjøpast medan anna på Heaven Scent eller frå utanlandske nettbutikkar.

Les også om: 34 Boulevard Saint Germain og Note: Fiken

Eføybilete av melina1965 frå flickr, all rights reserved. Biletet av Eau de Lierre er henta frå diptyqueparis.com

Penner, del 2

2011-06-04T14:22:00.007+01:00

Nå har jeg hatt TWSBI-en min et par uker, og har dannet meg litt meninger. Jeg har blant annet prøvd den med tre forskjellige blekktyper: Standard-svartfargen Parker Quink, Diamine Majestic Blue (Steike for en anmeldelse!) og Diamine Umber.

Sistnevnte er i en 100 ml-plastflaske produsert i samarbeid mellom The Writing Desk (hvor jeg bestiller godsakene fra) og Diamine. Grønnfargen Umber er utrolig fin, og er nok noe jeg kommer til å bruke helt til flasken er tom!

Selve pennen jeg bruker nå er produsert i Taiwan, og er gjennomsiktig (sjargongmessig en demonstratorpenn). I motsetning til mange penner tar den ikke blekkpatroner, men fylles direkte fra blekkhuset ved å skru opp et stempel, så det dras blekk inn i hulrommet. Konseptet fungerer veldig bra, og jeg kan fylle blekk raskt uten å bli for blå/grønn/svart på fingrene.

Pennesplitten er hovedkonseptet for disse pennene. Utformingen kommer av balansegangen mellom å få en jevn blekkstrøm (så man kan skrive fint) uten å bruke for mye blekk (for da vil blekket samles i dammer på papiret og tømmes fra reservoaret hurtigere).

Så klart kan man argumentere for at kulepenner og feltpenner gjør denne jobben enda bedre, men jeg synes ikke de kan måle seg angående skrivekomfort (og stil). Pennen glir bortover papiret som noe jeg aldri har vært borti før.

Som alle litt sære hobbyer kan man velge helt fritt hvor mye penger man ønsker å kaste bort: Jeg betalte rundt 200 kr for denne pennen, men har sett nydeligheter til prisen av en liten bil. Trenger jeg å si at det er for spesielt interesserte? :)

Til slutt kommer en liten skriveprøve av to av blekkene: Quink og Majestic Blue.

Civilization V

2011-06-01T16:21:00.003+01:00

Gøyare før eksamen enn etter!

Published with Blogger-droid v1.6.7

Rainmeter & Søndag

2011-05-29T19:15:00.008+01:00

Det er lenge siden jeg brukte mye energi på å få et strøkent skrivebord på maskinen min. Delvis fordi jeg gikk over til Windows, og delvis fordi jeg ikke har brydd meg så veldig.

I dag tenkte jeg at jeg ville se hva som kunne gjøres med litt fikling. Jeg er ganske fornøyd med resultatet, men vet ikke helt om det kan måle seg nytteverdimessig med de timene med eksamenslesing som burde vært alternativet. Sånn går det når man er i Masfjorden :-)

Programmet Rainmeter fungerer som en svært avansert "Widget"-organisator. I stedet for å bare legge til et speedometer eller en klokke, er det en plattform for å skrive så mange tekst/minigrafikkbaserte widgets man bare gidder, eller å bruke forhåndslagde. Jeg bruker temaet Omnimo, som kan minne om windows mobile 7. Jeg legger til de widgetene jeg ønsker, endrer litt på dem (enkel scripting) og skriver nye der det trengs.

Alt i alt får det meg til å tenke tilbake på dagene med Fluxbox og Kahakai. Dette fungerer kanskje litt mer strømlinjeformet, men det er fortsatt ganske vanskelig å få Windows til å gjøre akkurat det jeg vil -- som å skjule oppgavelinjen nederst.

For nostalgiens skyld kan jeg vise et bilde av skrivebordet mitt fra 2004 -- det er 7 år siden! Aj!

Ha en fin uke alle sammen, og lykke til; meg, på eksamen fredag!

PS: Jeg og Jorid hadde femårsdag i går. FOUR MORE YEARS!* <3

*Jeg sa fire for å få en viss politisk-poetisk effekt. Må ikke nødvendigvis begrenses til det.

Le Parfum de Thérèse

2011-05-25T18:58:00.004+01:00

Edmond Roudnitska er for mange ein av dei største moderne parfymørane. Han er mannen bak klassikarar som Diors Eau Savage, Diorissimo og Rochas Femme. Det er nok ikkje merkeleg at han laga ei duft - ei kjærleikshyllest til si inspiratør, medhjelpar og kone; Thérèse. Le Parfum de Thérèse var skapt ein gong på 50-tallet, og vart Thérèse Roudnitskas mest brukte duft, eit ikon på kjærleiken mellom dei to.

Sjølv om mange parfymehus ønskte å kjøpe Parfum de Thérèse vart den ikkje solgt, både fordi dufta vart sett på som "too ahead of its time" og fordi den jo var laga til Thérèse Roudnitska personleg. Sjølv om parfymen ikkje vart masseprodusert, sirkulerte prøver av den i parfymeverda og gjorde parfymørar betatt av denne spesielle dufta. Ein av dei som vart fascinerte av Thérèse var Frederic Malle. Han såg at denne parfymen passa under hans konsept "Editions de Parfums" - nyskapande og orginale dufter, der parfymøren har frie tøyler til å skape og uttrykke. Noko som også var Edmond Roudnitskas filosofi. I 1999 fekk Malle, med Thérèse Roudnitskas fulle velsigning, tillatelse til å gjere denne legendariske parfymen tilgjengelig for publikum.

Edmond Roudnitskas Le Parfum de Thérèse vart lansert i 2000 av Editions de Parfums de Frederic Malle. Same år lanserte FM Noir Epices, ei duft av Michel Roudnitska - Edmond og Thérèses son og også ein svært vellykka parfymør. For meg er Thérèse ei oransje duft. Den minner om vår og sommar, sjølv om eg på ingen måte tenker på denne som ein "vårparfyme". Sjølv om komposisjonen er over 50 år gamal, har den noko herleg moderne ved seg som igjen gjer den klassisk. Det er vanskeleg å seie noko om denne parfymen, særskild når den har blitt omtala av så mange som er flinkare til å skrive om duft enn meg. Eg anbefalar i staden å lese kva Grain de Musc og Velduftende har skrive om den, og kanskje helst å prøve den sjølv.

Le Parfum de Thérèse har toppnotar av: mandarin, pepper og melon. Hjertenotane er: jasmin, fiol, rose og plomme, og bunnotane består av: sedertre, lær og vetiver.

Parfymen finst i flasker på 100 ml og 50 ml, samt som bodylotion, såpe og 3 x 10 ml reisespray. Det går ikkje an å kjøpe Frederic Malle i butikk i Noreg, men fredericmalle.com og Les Senteurs sender velvillig til oss. Eg kan også anbefale å sjekke ut ebay, særskild om ein berre vil ha ein eller to små reisesprayar.

Les også om: Lipstick Rose
Kjelder: basenotes, fragrantica, og Frederic Malle
Blome-bilete tatt av Whirling Phoenix, henta frå flickr. Some rights reserved.

17. mai!

2011-05-17T09:58:00.002+01:00

Gratulerer med dagen!
Her går det i eksamenslesing, medan Helge spelar i Åsane. Det vert lesefri seinare i kveld, men ikkje så lenge igjen til fredag og mandag. Og berre eit par veker til, så bachelorgrad!

Published with Blogger-droid v1.6.7

Fyllepenner! Eksamen! :D

2011-05-14T13:04:00.005+01:00

Diptyque - 34 boulevard Saint Germain

2011-05-04T19:14:00.003+01:00

Det franske parfymehuset Diptyque har 50 års-jubileum i år, og for å feire har dei sjølvsagt lansert ei ny duft 34 Boulevard Saint Germain, oppkalla etter hovudbutikken deira i Paris. Parfymen er satt saman av notar frå nokre av dei mest kjende Diptyque-duftene; fikenblad frå Philosykos, solbær og Tyrkisk rose frå L'Ombre dans L'Eau, tuberose frå Do Son og så vidare. Samansetninga av notar har blitt gjort i eit forsøk på å gjennskape atmosfæra til butikken i Paris, og det har visstnok blitt brukt headspace-teknikk i regi av Roman Kaiser og Olivier Pescheux for å få til dette.

Opningsnotane til 34 har nok absolutt noko parfymebutikk-aktig over seg. Den kan minne litt om den herlege blandingsdufta som slår i mot deg når du går inn i ein parfymebutikk, eller opnar skuffa med parfymeprøver. Ubestemt parfymete og friskt. Fikenblad, solberblad, kardemomme og nellik er toppnotane. Seinare roar dufta seg ned til noko djupare, med tyrkisk rose og tuberose som får djubde av sadeltre, patsjuli, benzoin og tonkabønner.

34 Boulevard Saint Germain er ein ukjønna parfyme som kjem i dei passande formata duftlys, såpe og romspray, samt i 50 og 100 ml edt. Denne friske, ukompliserte dufta er typisk for eit parfymehus eg assosierer med parfymer som Eau de Lierre og Philosykos - perfekte dufter for vår og sommar (og som gjerne kan takast fram om vinteren i lengting etter varmare vær).
Dette er ein parfyme eg ville anbefalt til nokon som ikkje vil ha noko "vanskeleg", søtt eller tungt, men som er på leiting etter ei fin kvardagsduft som ikkje gjer så mykje utav seg. Eg kjem nok sjølv til å trekke denne fram innimellom, dei gongene eg vil ha noko friskt og godt. Duftlyset er forresten også herleg! Men det er vel ikkje tvil om at Diptyque kan lage gode duftlys? (las ein stad at sjølvaste Roja Dove tek utgangspunkt i desse når han skal veilede kundar i parfymejungelen, og dei vert i alle fall seld i toppetasjen på Harrods).

Her i Noreg kan du kjøpe Diptyque på Heaven Scent i Oslo, som er ein av dei få norske nisjebutikkane for parfyme. ~~Har du lyst til å prøve 34 Boulevard Saint Germain er det berre å kommentere her, så dekanterer eg til dei som spør!~~ Sprayflaska var elendig å decantere frå, og en endte opp med meir på henda enn i røyra, så det får diverre bli med dei to som skal få.

Les også om: Note: Fiken, Diptyques Philosykos

Desse produkta er mottatt som gratis prøve frå Heaven Scent, dette har ikkje påverka mi meining om produkta.

Banan-is!

2011-04-24T22:16:00.003+01:00

For ei stund sidan kom eg over ei oppskrift på nettet, på banan-is! Og i dag kom eg over ein haug modne bananer, så då vart det islaging. Oppskrifta er relativt enkel, og det du treng er:

Modne bananer
Ei kjøkkenmaskin og fryseboks

Du kan også legge til andre ting, me brukte frosne blåbær og litt kirsebæryoughurt. Eg har også lest at folk har brukt kakaopulver, litt melk og liknande.

Kutt opp bananer i passande bitar, legg bananbitane i frysaren. Etter nokre timar køyrer du dei frosne bananene, og dei andre tinga du vil ha i, i ei kjøkkemaskin. Først vert bananene grynete, men etter nokre minutt vert det til is! Konsistensen skal bli ein blanding mellom soft-is og sorbet.

Resultatet vart ganske godt! Ikkje som ordentleg iskrem sjølvsagt, og det smakar banan. Men ikkje superbanan-ete. Ein god og rask dessert, eller perfekt snack til første episode i Series 6 av Doctor Who!

Lam

2011-04-19T12:19:00.003+01:00

Det er vår! Det har ikkje regna på minst ti minutt og no kikkar faktisk sola fram. Altandøra står open, fuglane kvitrar utanfor og det er påskeferie.

Inception - behind the scenes

2011-04-04T20:40:00.003+01:00

Då eg såg filmen tenkte eg at medan anna denne scena var filma med greenscreen og vaierar. Imponerande at dei faktisk bygga fleire hotell-korridor sett for å gjere det på ein slik måte!

Snart

2011-03-21T10:30:00.001+01:00

Snart kjem Series 6!

Helge har bursdag!

2011-03-17T09:44:00.003+01:00

Og vert suupergammal!
Bursdagskaka er i år ei tolags Cheesecake Brownie med fudge (sjå også bakerella) og oreobitar i, sjokoladesmørkrem, glasur og gummikrokodillar.

Intertube - A vegan tube of Win

2011-03-11T10:05:00.004+01:00

Som dei fleste andre jenter har eg ein del leppegreier. Lipgloss, leppestift, lipbalm og så vidare. Ei skuffe full faktisk (veldig lita skuffe altså). Eg er vel eigentleg ikkje så veldig fan av lipgloss, sidan dei ofte er klissete og forsvinn etter sånn tre sekund. Og leppestift brukar eg ikkje kvar dag. Men lipbalm derimot, må vere med over alt.

Min favoritt lipbalm i mange år har over Burt's Bees Beeswax Lip Balm, i tube sjølvsag. For kven vil eigentleg grave fingre nedi lipbalmen for så å påføre på leppene? Denne inneheldt bivoks og andre sånne naturlige greier (den er visst 100% naturlig), og ikkje så mange ekle greier som mineraloljer og slikt. Til og med plastuben er snill og grei og 50% resirkulert plast. Det beste av alt med Burt's Bees Beeswax Lip Balm er at den inneheldt peppermynteolje som smakar friskt og gjer deg ei kjensle av at du tar på noko som funkar.

Utruleg nok er det til og med mogeleg å få tak i Burt's Bees ... Lipbalm i Noreg! Eg har sett dei overprisa gule plastrøyra på Boots og Cubus. Sjølv hiv eg ein tube med når eg bestiller frå ein nettbutikk som har Burt's Bees, eller plukkar med meg eit par frå England.

Men! For eit par dagar sidan fekk eg ein verdig konkurrent til absolutt-yndlingslipbalm-plassen. Etsybutikken Shirocosmetics, som eg har skrive om før, har nemlig byrja å lage andre ting enn lause augeskuggar. Medan anna Intertubes! Dette er lipbalm/tint/leppestift på tube med masse veganske ingrediensar og farge! Dei har for tida ti fargar å velgje mellom, og desse er i eit flott utvalg i alt frå blå til raud. Dei er veldig pigmenterte, og har ulik "dekkingsevne" på dei ulike fargane. Prisen varierer frå 35 til 50 kr stykket, kjem litt an på kor mange du vil kjøpe om gongen.

Min intertube er i fargen Over 9000 som er ein rosaraud farge i klassen "my lips but better". Fargen haldt lenge på leppene, og det gjorde lipbalm-effekten også! I motsetnad til ein leppestift er det faktisk mogeleg å påføre utan spegel og likevel ikkje sjå ut som om du har tatt på deg leppestift utan spegel. Den smakar svakt av grapefrukt når du tar den på, nøytral grapefrukt ikkje noko fælt søtt eller bittert. Smaken varar ikkje så lenge, men det er eigentleg like greit.

Eg fekk også ein liten prøve på fargen Yo Dawg som var langtfrå så lilla påført som den var i boksen, heldigvis for det. Fin frisk rosafarge med smak av drue.

Så om du er ute etter noko som er litt meir enn lipbalm, men mindre enn leppestift, gjerne litt smånerdete, vil eg absolutt anbefale Intertubes frå Shirocosmetics! Om du er ute etter ei koseleg kjøpsoppleving, men kanskje ikkje sminke, vil eg igjen anbefale etsy, og sikkert epla.

Bileta er eigt av Shirocosmetics og wehearthis.com, dei er tatt utan lov

Another Year

2011-02-21T09:48:00.004+01:00

Enno ein koseleg film som går på kino for tida. Another Year, regissert og skriven av Mike Leigh. Den handlar om eit eldre ektepar Tom (Jim Broadbent) og Gerri (Ruth Sheen) som har eit stabilt forhold og eit lukkeleg liv.

Dette er ein film om livet, om menneskje. Om parsellhagar og vin. Og te. Om det å vere der for venar og familie, både i lukkelege og i tunge stunder.

Another Year er ein herleg Britisk film. Med koselege skodespelarar og flotte scener. Det var kanskje ikkje overraskande at me var nokon av dei yngste i kinosalen då me såg denne ein torsdag klokka to. Men det er nok ein film som ikkje berre "den eldre garde" vil sette pris på.

Britt Sørensen gav filmen ein 6-ar i BT. Og NRKs Filmpoliti har tala med regissøren. Filmen er for øvrig også nominert til ein Oscar for beste manus, men det er Inception, The King's Speech og eit par andre gode filmar også.

The King's Speech

2011-02-13T21:26:00.002+01:00

Som nominert til 12 Oscar, medan anna best actor og best motion picture, og vinnar av mange andre awards. Er det kanskje ikkje rart at ein går ut av kinosalen med ei kjensle av ei god filmoppleving, særskild med tanke på dei andre filmane som går for tida, det verkar ikkje som om det finnst mange gullkorn blant dei.

Kongens Tale er ein film som går tett innpå det engelske kongehuset i perioden før andre verdskrig. Kong George V har ikkje så lenge igjen, og hans eldste son Edward har andre prioriteringar enn å overta trona. Den yngre broren Albert ser seg nødt til å ta opp ei rolle som ein talsmann for folket, noko som er vanskeleg for ein som stammar.

Dette er ein vakker film, med skodespelarar som klarar å portrettere rollene sine godt. Det er lenge sidan eg har sett Helena Bonham Carter spele noko anna enn gal, og ein får medkjensle med Colin Firth sine talevanskar. Herlege interiør, kostymer og andre props er det også. Andre som er verdt å nemne er Geoffery Rush som ein herleg "cheeky" logoped, ein nesten ikkje gjenkjennbar Timothy Spell som ein overbevisande churchill, og Jenniffer Ehle, kjend frå BBC si dramatisering av Stolthet og Fordom.

Gå og sjå The King's Speech og nyt to timar utan intriger, overdrevne dramatiske effektar og noko som helst 3D og (tydeleg) animerte menneskje.

Troké

2011-02-09T20:44:00.006+01:00

Fantastisk.
Frå xkcd, sjølvsagt.

YSL "Y"

2011-02-04T15:42:00.002+01:00

Den tidlegare nemde sparinga gjekk så fint at då Felanilla var betalt, var det jammen meg nok til ei flaske til! Y frå Yves Saint Laurent vert, av Luca Turin, kategorisert som ein grøn chypre og han gir den fire stjerner. Den opnar friskt, grønt og sprudlande og tørkar til ei varm ullgensaraktig (berre utan kløinga!) komfortduft. Herleg som både oppmuntrande og varmande no på vinteren.

Originaldufta er frå 1964, men eg kan ikkje seie kor mykje den moderne utgåva er reformulert frå denne. Det er vissnok den første dufta til YSL, som etterpå har komen ut med duftbomber som "Opium", "Paris" og "Parisienne". "Fabulous Fragrances II" klassifiserer den som ei "high end"-duft, eg fekk 50 ml edt for ca. 180 kr på fragrancex.

Published with Blogger-droid v1.6.6

Gi meg tilbake barneskolen

2011-02-03T13:29:00.003+01:00

Hva skjedde med enkle konsepter som gangetabellen?

Dette er ett steg i mellomregningen for å vise at QED-Lagrangen er invariant under gauge-transformasjonene og .

Spennende er det da, men ugh. Abstrakt!

Violeta Violeta

2011-02-02T12:21:00.004+01:00

Me fekk det forhåndsbetalte albumet i posten i forrige veke, og må innrømme at det er eit særs godt album. No er den første utgivinga i den komande trilogien til Kaizers Orchestra også å finne på spotify, og den er det verd å høyre på!

Gler oss forøvrig til konserten i mars.

Biletet er stjåle frå cdon.no

Felanilla, eller korleis du kan kjøpe noko utan å bruke pengar

2011-01-19T17:03:00.007+01:00

Nesten i alle fall. Det er berre å samle småpengar i ei sparebøsse, tips, panteflaskepengar, alle myntane som sleng i lommeboka. Du merker ikkje at dei er vekke ein gong. Når sparebøssa er full og tung, set du pengar i banken og kjøper deg noko du har lyst på.

Parfyme, for eksempel. For det kan jo vere litt dyrt, om du ser på det på den måten. Så då er det fint å kunne, i løpet av tre-fire månader, spare opp nok til å kjøpe ei lita 30 ml flaske duft frå Parfumerie Generale. Særskild når Heaven Scent har gode prisar. Når du handlar frå norske nettbutikkar tek det jo berre eit par dagar før herlegheita ramlar i postkassa!

Felanilla vart altså parfymen eg kjøpte denne gongen. Kategorisert som "spicy oriental" og med notar av vanilje, iris og safran, banantre, høy og amber passar denne midt i blinken for meg. Ei herleg, tørr vaniljeduft som passar fint til det været som er utanfor no. Men som eigentleg er nydeleg uansett kva årstid ein er i. For meg er Felanilla litt i koseduft-sjangeren, den tørre varmheita kan kanskje minne litt om YSL Y og Etat Libre D'Orange sin Like This. Men den er ikkje så skarp i kantane som sistnevnte, og ikkje så feminin og damete som Y kan vere.

30 ml-flaskene til Parfumerie Generale er forøvrig heilt utruleg skjønne. Særskild når du ser dei ved sidan av dei større, men ellers heilt like, 50 ml og 100 ml-flaskene. Det er 50 ml Jardins de Kerylos, kjøpt sist me var i London trur eg, som står heilt til vestre der.

Gratis bøker!

2011-01-13T19:25:00.003+01:00

Eg hadde ei lita opprydding i bokhyllene våre i dag, og kom fram til at me har fleire bøker enn me treng. Og at me like gjerne kan gi vekk nokre av dei. Det er mest «jentebøker», men ikkje av typen overdramatisert kjærleik og shopping, så dei kan nok nytast av både menn og kvinner! (Herregud, bøker er like kjønna som klassiske parfymer). Påfallande mange av dei er av typen historisk drama, men det er vel det eg likar å lese når eg skal slappe av frå dei store klassikarane som er pensum?

Eg har linka til nettbutikkar som sel dei for handlingsinfo o.a.

Desse bøkene vil eg gjerne spreie vidare:
- East of the Sun skriven av Julia Gregson
- Water for Elephants av Sara Gruen. Dette ser veldig ut som ei "jentebok", men er faktisk ikkje det. Handlinga minnar kanskje litt om filmen Big Fish, litt.
- Bølgene av Virginia Woolf. Ein klassikar som faktisk er på pensum i år. Men då sjølvsagt på engelsk. Boka er ikkje lest.
- Damer med hjerterom og The Good Husband of Zebra Drive skriven av Alexander McCall Smith. Begge i den koselige krimserien «Damenes dektetivbyrå nr. 1».
- Tilbake til Riverton og The Forgotten Garden av Kate Morton
- The Island av Victoria Hislop
- The Children's Book av A.S. Byatt ei fin skildring av middel-over-klassen i England rundt forrige århundreskifte, med fine innslag av kunst, teater og litteratur.
- Hotellet på hjørnet av Bitter og Søt skriven av Jamie Ford. Ei kjærleikshistorie som foregår i det asiatiske miljøet i USA under andre verdskrig. Tek for seg hendingar som skjedde under krigen som vi i noreg ikkje har høyrd særskild mykje om. Denne har litt vasskade, men ikkje så det er vanskeleg å lese.

Vil du ha nokre av desse? Berre sei i frå!
Om du vil bytte ei bok mot ei anna bok, ein parfymeprøve, neglelakk eller liknande kan det sikkert også gjerast. :)

Alle er pocketbøker, forresten.

Neglelakk

2011-01-08T14:32:00.004+01:00

To lag av Zombie Zest frå China Glaze over svart frå H&M, striper laga med Kiss nail art i Silver Glitter.
Når ein er venstrehendt vil ein helst ta bilete av høgre hand, sidan neglelakken sjølvsagt er mykje finare der. Diverre er speglreflekskamera umogeleg å halde i med vestre hand. Dårleg design der Nikon!

Rengjøring av laptop og neste semester

2011-01-05T15:14:00.006+01:00

Lenge har det vært på tide med en skikkelig rengjøring av laptopen! For en stund siden (ett år siden? To? Noe slikt.) begynte viften å bråke, og maskinen lå liksom aldri under 95 grader. Ikke akkurat kurant om man ønsker å spille eller være på forelesning uten å bråke.

Her om dagen fant jeg derimot luft på boks, noe jeg har lett etter en stund. Problemet med

maskinen var at det hadde samlet seg større mengder kaniner mellom viften og luft-uttaket.

Det hindret den varme luften fra prosessoren (den grå boksen som den kopperfargede tuben begynner i) å faktisk slippe unna, så jeg hadde et lukket system. Det medførte at alt hakket og var varmt.

Så jeg tok av dekselet, skjermen, tastaturet og til slutt det nedre dekselet, og hadde fri tilgang til maskinen. Jeg har lest på nettet om at det er mulig å bare blåse inn i luftuttaket uten å faktisk åpne maskinen, men hvor blir da støvet av liksom?

Uansett, etter en god omgang med boksen (trykk på knappen, og ut kommer en jevn strøm med halvkraftig luft) er resultatet som følgende: (legg merke til hvordan temperaturen faller raskt etter endt 100 %-bruk)

Aldri over rundt 75 grader - det er en endring på -20 grader. Herlig! Og i skrivende stund holder den 48 grader og er helt lydløs, i motsetning til tidligere hvor den gjerne holdt 70 grader uten CPU-bruk og bråkte masse.

Neste semester: PHYS342 Kvantefeltteori og MAT220 Algebra. Gleder meg! :) I tillegg skal jeg ha 10 poeng oppgave, dét blir interessant det!

Nerding + sminke

2010-12-27T22:55:00.004+01:00

På internett er alt mogeleg! Til og med ein samanblanding av sminkefanatikk og generell nerding. Møt etsybutikken Shiro Cosmetics! Dei sel augesminke (pigment, for dei som kjenner sminkeverda litt betre), basert på to store nerde-fyrtårn. Pokémon og Legend of Zelda. I følge diverse sminkebloggarar er det ikkje noko tullball heller, men ganske god kvalitetssminke. Sjå til dømes anmeldelse og bilete på den tilfeldige utvalde sminkebloggen Lipsticks and Lightsabers.
Eg har allereie putta prøvepakke med ti småposar i handlekorga på etsy, så no er det berre å hugse passordet til PayPal-kontoen til Helge...

Det er forresten salg på Steam, om du ikkje har fått det med deg. Helge har medan anna kjøpt: Serious Sam, Burnout Paradise (som visstnok er veldig kjekt), Overlord-serien, The Witcher og Secret of the Magic Crystals.

Etter anbefaling frå Regine, som ikkje har blogg, har me brukt romjula til no på å sjå på det "historiske kostymedramaet" Downton Abbey. Som slett ikkje er noko crappy Jane Austen-produksjon, men ein flott serie om engelsk overklasse i byrjinga av forrige århundre. Dei har eit fint fokus på korleis tida før den første verdskringen var omveltande for alle klassar, samtidig som serien har ei god historie med mange interresante og djupe karaketerar. Anbefalast! Episode ein vert vist på NRK den 2. januar.

Bilete ein er stelt frå ein anna tilfeldig sminkeblogg. Unnskyld!

24. Desember

2010-12-24T13:48:00.001+01:00

God jul allesammen!

Jul2010

23. Desember

2010-12-23T08:01:00.002+01:00

Denne julekrybba har eg hatt veldig lenge. Den er laga av brun plast og handa til Josef manglar, men det er nok ein julepyntetradisjon så god som nokon.

21. Desember

2010-12-21T21:52:00.003+01:00

Creature Comforts
"I'm a Partrigde!"

20. Desember

2010-12-20T07:05:00.001+01:00

No er det på tide å bli ferdig med julegåvene! Eg var ferdig allereie seint i november, men det er berre fordi eg tykkjer det er kjekt å kjøpe gåver til familien. I år er innpakkinga kraftpapir, med raudt band og "God Jul"-band frå Søstrene Grene. Klistremerkene og etikettane er også frå Søstrene Grene.

18. Desember

2010-12-18T08:00:00.001+01:00

Den norske godisbloggen Villa Perlesukker har laga Oreokonfekt som ser heilt fantastisk godt ut. Dette må prøvast! Litt julekos er jo fine ekstragåver.

17. Desember

2010-12-17T07:05:00.000+01:00

I dag reiser eg heim til jul!

15. Desember

2010-12-15T11:39:00.001+01:00

Klarar dykk å sjå kva dette skal bli?

14. Desember

2010-12-14T07:00:00.000+01:00

Kjøkkenbordet vårt er vanlegvis fylld med kompendier, permar, kaffikopper og anna rot. Og det er ikkje før no nyleg at me har byrja å faktisk ete middag vet det igjen. Det er fint å kunne roe litt ned med levande lys på bordet og ikkje stresse med at Helge skal vidare på korpsøving om 20 min eller noko slikt.

13. Desember

2010-12-13T18:20:00.005+01:00

Luciadagen. I fjor baka eg lussekattar utan rosiner og med ein heil pakke safran i, og så gjekk eg med Agent Provocateur - noko som førte til safran-overload. I år var det Berthas Pepperkaker til lønsj. Sånne frå boks altså, for butikkpeparkaker er betre enn heimelaga.

Helge har hatt eksamen i Stat110, og etter det gjekk Andreas, Helge og eg rundt i byn og småshoppa litt.

12. Desember

2010-12-12T10:00:00.001+01:00

Risgraut er vel ein av dei best likte julerettane? Eg likar den like godt kald som varm, og heller meir pudding-aktig enn suppete. Sist me åt fredagsgraut på studentsenteret, hadde dei til og med mandel i grauten! Ikkje at me fann den.
Å setje graut ut til nissen på julafta er ein fin tradisjon, som sikkert ikkje så mange av dykk by-buarar er vane med? Nissen er jo ein "fjøsnisse" som bur i floren, ikkje noko amerikansk Coca-Cola tullball her nei! Den amerikanske nissen et ikkje graut til og med, han et sjokoladekjeks han.

11. Desember

2010-12-11T08:00:00.000+01:00

Marta Stewart sin "Peppermint Bark". Eg laga dette som smågåver i fjor til stor suksess. Nam nam!
Halvert oppskrift med norske mål følgjer:

- ca. 225 gr. kvit sjokolade
- 100 gr. peppermyntedrops, eg brukte knuste "candy canes"
- 2.5 dl rispuff

Dekk ein 25x 40 (eller kva du har) bakeform med bakepapir. Knus drops. Smelt sjokoladen og rør inn puffen, hell dette i bakeforma og dryss over dropsa. Bruk eit bakepapir og dytt dropsa ned i sjokolademiksen. Sett det heile i kjøleskap i ca 30 minutter til det har blitt så stivt at du kan knekke det i passe bitar.

10. Desember

2010-12-10T06:55:00.000+01:00

Eksamen er ferdig og no er det juleferie, og kva er ikkje bedre å bruke all den fritida på enn å lage julepynt? Bloggen How about Orange viser deg korleis du skal lage ein flott gåverosett av ting du har liggande. Og WikiHow viser deg korleis du skal lage ein litt meir avansert snøkrystall. Treng du fleire tips til DIY-prosjekt? Sjekk ut Creature Comforts, DIY or DIE og Martha Stewart (sjølvsagt).

Eg set forresten pris på tips om andre liknande bloggar. :)

9. Desember

2010-12-09T06:55:00.001+01:00

Siste eksamen før jul! For min del i alle fall, Helge har jo sin siste den 17.
Dette er den tredje adventskalendaren vår. Det er ein kjempekoseleg papirkalendar, med glitter og søte bilder bak lukene. Sjokoladen i slike sjokoladekalendarar ein får på butikken smaker jo aldri særleg godt uansett, så det er like greitt å la være.

Slike papirkalendarar er forresten mykje billegare på nettet enn i butikk i Noreg, sjå for eksempel på Amazon eller The Book Depository om du vil kjøpe ein inn til neste advent.

8. Desember - Julegavedryss

2010-12-08T17:55:00.003+01:00

På parfymesnakk har me fått i gang ein parfymert desembergivaway som også er open for dei som ikkje er medlemmar, forutsett at ein har litt interresse for parfyme sjølvsagt. Du kan vinne fine premiar som parfymeflasker, -prøver, bøker og gavekort, alt donert av forummedlemmar og to fantastiske parfymeri: nyåpna Parfumerie og Heaven Scent.

For å delta treng du berre å legge igjen ein kommentar i denne tråden, gjerne litt om korleis parfymeåret ditt har vore så langt.

7. desember

2010-12-07T00:01:00.001+01:00

En av juleforberedelsene jeg liker godt, er lage julesteminig på laptopen. Her kan du finne fine bakgrunnsbilder, f.eks!

Om du har mac, kan du for eksempel også laste ned koselige julewidgeter. Jorid er glad i festive lights, som er en fin lyslenke som omkranser skjermen din.

6. Desember

2010-12-06T06:55:00.000+01:00

Årets pakkekalendar. Me kom litt seint i gong i år, sidan nokre av gåvene ikkje kom fram i tide. I år som i fjor består den av 12 parfymeprøver bestilt frå nettet og donert frå fantastiske parfymevennar, 6 gåver til Helge og 6 til meg. Me er nok eigentleg litt for vaksne for pakkekalendarar, og sjølv om det ikkje får meg til å sprette ut av senga med ein gong vekkerklokka ringer, er det framleis utruleg kjekt. Og ein fin måte å komme i julestemning på. Det vert jo ein del av julegåvane frå oss til oss.

Pingvinen er forresten frå Accessorize, sidan me ikkje skal ha juletre i år heller må juletrepynten få plass andre stader. Narnia-bøkene er også ein del av julestemninga, sjølv om me har sett mest på BBC-serien i det siste. Fantastiske spesialeffektar må eg få seie.

5. desember

2010-12-05T00:00:00.000+01:00

Nå er det forresten lov med julebrus!

Selv om prominente kilder hevder at brun julebrus er like godt, er det lov å holde seg til det man vet er godt :)

Ta med på eksamen eller nyt den dere som allerede har ferie!

4. Desember

2010-12-04T06:55:00.001+01:00

Spotify er ei fin kjelde til julemusikk, men det kan ofte vere vanskelig å finne ut kva ein skal høyre på. Då kan man ty til andre sine spelelister! For det er mange flinke mennesker der ute som lagar fine spelelister me andre kan høyre på. Glamourbibliotekaren for eksempel, og Mariell Hjartesmil som også har ein utruleg koseleg blogg, og kanskje til og med nesten tilfeldige mennesker som du er ven med på facebook.

Eller så kan ein høyre på meir eller mindre alternative versjonar av den klassiske julemusikken som Tori Amos sitt albun Midwinter Graces eller eit tilfeldig samlealbum med Christmas Hits.

2. Desember

2010-12-02T06:55:00.002+01:00

Tips til julefilm: The Holiday!

Eg vil forresten ikkje love eit nytt inlegg kvar dag.

1. Desember

2010-12-01T11:35:00.002+01:00

Sjølv om Tre Nøtter til Askepott ikkje berre vart sett på julafta i min barndom, vert den likevel assosiert med Theodors Jul, juletre med pakkar under og alt det andre. Perfekt glede-seg-til-jul musikk.

Master, snart jul

2010-11-30T20:12:00.003+01:00

Jeg er skikkelig klar for en ferie nå, kjenner jeg. Første eksamen på mandag, og siste den 17. desember. Altså er jeg klar for nytt semester rundt den 19. :P

Hittil betyr masterstudiet for meg at jeg har et sted å sitte, pluss at jeg har fått komme inn i en faggruppe jeg er interessert i. Pluss at jeg har har spesialisert fagene mine enda mer, så jeg har egentlig bare kule fag dette semesteret. Jeg er kanskje mer på universitetet enn før, men jeg koser meg masse.

Favorittfaget nå må være PHYS303, eller relativistisk kvantemekanikk & feltteori. Merker virkelig at jeg begynner å lære meg det jeg trenger for å nå målet mitt: Lære meg Standardmodellen, som hovedsaklig består av QED og QCD. Begge disse teoriene bygger på kvantefeltteori (QFT), som er byggesteinen for veldig mange modeller i dag. Jeg har allerede lært litt om QFT, men det er hovedsaklig neste vår jeg får oversikt. Hittil er det mye abstrakt njææ-kanskje-kunnskap om emnet :)

Og problemet med mye abstrakt-njæ-kanskje?

Haustsemesteret

2010-11-27T11:54:00.002+01:00

Sjølv om det ikkje er heilt over enno, har dette semesteret gått utruleg fort! Det har sikkert noko med at eg berre har hatt litt over 20 forelesningar heile semesteret, to x tre timar i veka, men likevel. (Det er jo ein evighet sidan sist vi var i London, og det var i slutten av August det også). Men sjølv om semesteret har gått superfort, har det vore veldig interresant. Eg har tatt to veldig spennande, og ganske ulike fag, som eg sikkert tidlegare har nemdt.

I KVIK203, "Kjærlighetslyrikk" har me hatt like mange forelesarar som forelesningar. Me har lest alt frå Sapfo til Bob Dylan med fokus på deira framstilling av kjærleik, begjær og kvinnesyn. KVIK er UiB sine kjønnsstudium-fag, det er vanlegvis ikkje heilt mi greie, men det er jo interresant! Fokus på kvinner i litteraturen og kvinner som skriv litteratur vert jo ofte litt neglisjert i forhold til alle dei mannlege forfattarane i den vestlige litterære kanon. Eg skreiv i dette faget semesteoppgåve om ein poet frå victoriatida eg aldri hadde høyrd om før, men no er sonettsamlinga hennar gjennomlest fleira gongar og Helge har blitt heilt forelska i konsepetet kjærleikssonettar.
Eg har igjen ein muntleg eksamen i dette faget, men det er "superlenge" til og det skal bli kjekt å sette seg enno grundigare inn i dette emnet dei neste to vekene.

Det andre faget eg har tatt, ALLV201 "Estetisk teori", hadde eg eksamen i i går. Det har vore eit ganske abstrakt fag og det er utruleg mange teoretikarar å setje seg inn i. Litterær teori er ikkje mi sterke side, men det er interresant og lærerikt både i samanheng med lesing av litteratur og ellers. Men eg har fått ei god innsikt i den estetiske tenkinga si historie, og eg tykkjer tanken om det sublime i billedkunst og litteratur er ganske spennande. Det er nesten litt synd å vere ferdig med dette faget nesten i det eg byrjar å forstå ting. Og så er eg nesten litt stolt over å ha klart å lese ei heil bok av Julia Kristeva! Sjølv om det har ført til ein over-elsk av å setje inn komma over alt.

No er det snart juleferie, og då har eg berre eit semester igjen av bachelorgraden i Allmenn Litteraturvitenskap. I neste semester må eg skrive bacheloroppgåve, men eg må også ta eit fag til. Eg anar ikkje kva det faget skal vere enno, så det må eg finne ut!

Eksamensjobbing på universitetet

2010-11-21T17:38:00.001+01:00

Etter seks gode timar med jobbing på semesteroppgåve, er det fint med pizzapause.

Published with Blogger-droid v1.6.4

Enkel middag: Pai

2010-11-19T18:15:00.003+01:00

Sjølv om sånn ferdiglaga pai ein finn i frysedisken er både sunt og godt, er dei ganske dyre. Eit enkelt, godt og like kjapt alternativ er å lage pai sjølv! Slik gjer me det:

Du treng:
- Ein pakke paideig. Maizena har ein du berre treng å tilsetje vatn i (ta mindre enn det står på pakken)
- Ein pakke salatkylling, evt. to krydra, oppdelte og steikte kyllingfiletar.
- Litt frosne grønnsaker, type brokkoliblanding
- 3 egg
- 2 dl mjølk
- riven ost til topping
- salt, pepper og oreganokrydder.

Set omnen på 200 grader og bland paideig etter anvisning på pakken. Når eg har forsøkt Maizena sin paideig har denne ikkje blitt deigete i heile tatt, meir suppete - så eg anbefalar å ta i mindre vatn enn det står på pakken. Medan du lagar deig kan du få Helge (eller nokon andre) til å røre saman egg, mjølk, oreganokrydder og litt salt og pepper. Hell deigrøra i ein paiform og prøv å fordele oppover kantane, ha i kyllingbitar, litt grønnsaker og mjølkeblandinga. Topp det heile med litt ost og steik i 35 - 40 min. Server med salat til.

Vårt resultat vart litt av ei mølje fordi deigen ikkje var deigete i det heile! Men det smakar godt likevel.

Det går forresten sikkert heilt fint å bytte ut kylling og grønnsaker med anna paifyll, men kylling og grønsaker er godt. Ein kan også lage sin eigen paideig, det er ikkje så vanskeleg, men meir klissete enn å røre saman to ting.

Pris: ca 75 kr for 4 porsjonar.
... woops! det er omtrent det ein sånn stor Stabburet-pai kostar! Jaja, kjekkare å lage sjølv.

Beklagar! Ingen bilete av møljepaien!

Pride and Prejudice

2010-11-13T17:41:00.002+01:00

Ein flott avkobling i desse eksamenstider er mini-serien Pride and Prejudice produsert av BBC i 1995. Den er etter mi meining utruleg mykje betre og koselegare enn filmen som kom ti år etter. Dessutan mimar Keira Knightley ganske mykje etter Jennifer Ehle som speler Elizabeth i BBC-utgåva. Og Colin Firth er ein fantastisk Mr. Darcy.
Jane Austen sine romaner gjer seg utruleg godt på film og fem timar flyg vekk når du først set på episode 1.

Om du allereie har sett miniserien fleire gongar, anbefalar eg Bollywood-tolkninga "Bride and Prejudice". Slapp av, dei snakkar engelsk, og den varar i knappe to timar.

Ein anna god film, med Colin Firth, er A Single Man som er regissert av Tom Ford. Må sjåast!

Presenting: Lipstick Rose

2010-11-09T08:59:00.005+01:00

Editons des Parfums Frederic Malle (FM) er nok eit av dei meir spanande og innovative parfymehusa i europa. Dei har sett seg lei på dei lite kreative komposisjonane som vert spydd ut av dei store bjuti-konserna, og dei prøver derfor å skape ein opposisjon til dette gjennom å vere "ein plattform der parfymørar kan få mogelegheita til å skape skjeldne dufter og å vise sitt talent". FM ynskjer å gi publikum tilgang til slike kunstdufter utan å bli påverka av normer og reklame, det er derfor alt design frå dette huset, på alt frå pappøskjene til flakongane til papiret rundt såpestykkene er likt designmessig - så kunden ikkje skal bli påverka av noko anna enn nasa til å velgje duft.

Kjende dufter frå FM er til dømes Musc Ravageur skapt av Chanel-parfymøren Maurice Roucel og den vinter-inspirerte L'Eau d'Hiver komponert av vår alles yndling Jean Claude Ellena, som for tida er in-house parfymør hjå Hermès.

Mi første og einaste Frederic Malle-duft (til no), Lipstick Rose, kom ut i 2000 og vart skapt av Ralf Schweiger. Han står medan anna bak dufter som Hermès sin Eau des Merveilles, Marc Jacobs Men og Yves Saint Laurent Baby Doll - alle meir eller mindre "mass marked"-dufter. Lipstick Rose er inspirert av den klassiske vintage glamour-figuren, perfekt sminka, med raud leppestift. Duften består av rose, med undertonar av fiol, musk og vanilje, med ei aning vetiver og amber.

Etter mi meining er dette ei flott, feminin og litt "girly" duft, men den er også litt rampete. Det er liksom lettare å sjå den for seg i ein litt meir rocka stil enn på nokon som har på seg blomstrete kjole og stråhatt. Meir Joan enn Betty i Mad Men. Opninga er ganske sparkly og herleg rosete med fiol-undertonar. Sol tipsa meg om ein utestad i London som har laga ein Lipstick Rose Cocktail - og det trur eg eg perfekt til denne dufta! Leppestiftane eg har no er så gamle at all duft har gått ut av dei, så eg kan ikkje samanlikne ein til ein, men eg meiner så absolutt at eg kan lukte dei sminkeliknande notane i Lipstick Rose, den har noko "waxy" og leppestift-aktig ved seg. Drydownen er varmare, men heldt på rose-fiolett-noten frå opninga, og denne herlege lukta følgjer deg heile dagen.

Om nokon er interresterte kan eg lage eit par prøvar på denne parfymen. Berre sei i frå i kommentarfeltet :)

Lipstick Rose finnst i 50, 100 og 3x10 ml (reisespray), samt som body lotion. Og er prisa frå ca. 500 kr og oppover. Den medan anna kjøpast i FM sin nettbutikk eller hjå Les Senteurs.

Menneskehavn

2010-11-07T22:30:00.004+01:00

John Ajvide Lindqvist vert for tida sett på som skandinavias største mester innen skrekklitteratur. Romanen hans La den rette komme inn frå 2004 har allereie rukke å bli filmatisert to gongar: først på svensk i 2008, og no i haust hadde den premiere som den amerikanske filmen "Let Me In". Eg har tidlegare skriven om "zombieboka" Håndtering av udøde, og denne helga leste eg ei av dei nyare romanane hans Menneskehavn.

På den idylliske øya Domarö ligg, som ei ekte Saltkråkan, i den svenske skjærgården, er Anders og Cecilia på vinterferie i sommarhuset med si fem år gamle dotter Maja. Anders og Cecilia har vore saman sidan dei møttest på den idylliske øya som badegjestar i ungdomstida, og no heldt dei til i Rønna som har vore i Anders sin familie i generasjonar. Ein vakker vinterdag går den vesle familien på skitur over isen til eit forlatt fyr på ein holme. Der forsvinn vesle Maja utan eit spor, og idyllen slår sprekker. To år etter bestemmer alkoholiserte og separerte Anders om å vende tilbake til Rønna og Domarö, for å komme over tapet på vesle Maja, eller kanskje for å styrke håpet om at Maja framleis finnst ein stad der ute. På Domarö viser det seg at idyllen alltid har vore eit tynt skal, og at blant dei eldre inbyggjarane skjuler seg ein hemmelegheit som går tilbake i tradisjonar, ein hemmelegheit om ei pakt med havet.

Menneskehavn er, som det står bakpå boka, "en fortelling om kjærlighet, hat og magi". Men kanskje mest av alt om det skremmande, lunefulle havet, og om håp og tru på at den du har mista framleis er der ein stad.

Om La den rette komme inn er ei vampyrbok, og Håndtering av udøde er ei zombiebok, må vel Menneskehavn gå i spøkelses-kategorien. Men det er like mykje ei bok om dei uforklarlege kreftene og overtrua som høyrer til havet og dei som bur nær det.

Eg likar bøkene til John Ajvide Lindqvist, og eg vert alltid glad når eg kjem over bøker av forfattarar eg likar men som eg ikkje har lest alt av. Menneskehavn har lagt i bokhylla sidan eg kjøpte den samstundes som eg leste to andre Lindqvist-bøker i sommar, og den har jaggu fått modne seg. Eg vil sei det er ein av dei beste Linqvist-tekstane eg har lest (nokre av novellene i Papirvegger er også ganske gode). Med, som i mange av hans tekstar, fleire nyansar og referansar til populærkultur, særskild musikk og sjølvsagt til horrorfilmar. Det er synd desse bøkene ikkje vert solgt i originalspråk i Noreg, for sjølv om oversettaren gjer ein god jobb, er det jo ting i originalspråket som ikkje kan omsetjas, eller forstås av oss nordmenn. Eg anbefaler, som med alle dei andre bøkene skriven av John Ajvide Lindqvist, Menneskehavn. Og eg gler meg til å sjå "Let me in" på film.

Menneskehavn minner nok litt om Olav Duun sin katastroferoman Menneske og maktene frå 1938. Dei har i alle fall ein del fellestrekk, og ei liknande tematisering om naturkrefter og andre makter.

Om eg tykkjer boka var skummel? Den har heilt andre horrornyanser enn for eksempel i La den rette komme inn, mykje meir subtilt og sanseleg på ein måte. Dei beste monstra er ofte dei som aldri viser seg, men alltid er der i skuggen. Sjøen, og djupe vatn, har alltid vore skummelt for meg, og eg kan ikkje sei at Menneskehavn hjalp på å komme over skrekken.

Menneskehavn vart gitt ut på Cappelen Damm forlag i 2009, romanen er omsett av Henning J. Gundersen og er på 573 fantastiske sider. Eg har stjåle biletet av omslaget frå forfatterloggen.no.

Neglelakk for dei som ikkje bryr seg så mykje om det

2010-11-01T07:00:00.001+01:00

Blank neglelakk er perfekt om ein innimellom har lyst på fine negler, men som etter påføring ikkje vil bry seg særleg med det før neste gong lysta kjem over deg - slitasje synes nemleg ikkje så godt at det er verdt å finne fram neglelakkfjernaren.

Ein blank neglelakk som har blitt ein favoritt frå meg er IsaDora sin Wonder Nail i "fargen" 600 Clear, som har eit klistremerke på seg det står base/top coat på. Det er ikkje ein særskild god basecoat, den er litt "glatt" på ein måte som nokre gongar får hovudlakken til å leggje seg rart, den gjer heller ingenting for å motverke gulning av neglene. Som topplakk er den heilt ok, eg tyr til denne dei gongene eg ikkje vil ha så innihampen blanke negler som Seche Vite gir meg, men den hjelper ikkje særskilt mykje mot "chipping" og slitasje (litt hjelper den sjølvsagt). Og som blank neglelakk funkar den akkurat som ein blank neglelakk skal gjere.

Det eg likar med IsaDora sin Wonder Nail er den fantastiske breie børsten som gjer påføring til ein svært enkel prosess, sæsrkild for deg som ikkje gidd å bruke så mykje tid på neglene. Eit strøk er nok, om du konsentrerar deg bittelitt under påføring, til å dekke heile negla med eit jamnt lag med lakk. I tillegg tørkar lakken høveleg fort, så lakkeringa kjem ikkje til å føre til ein halvtimes forsiktighet med alt som heiter sofaputer og nøklar.

Eg har ikkje prøvd nokre av fargelakkane til IsaDora, så eg kan ikkje sei om desse er like enkle å påføre som den blanke. Men dei har fått gode tilbakemeldingar rundtom på nettet.

Flaska er på 6 ml, og kostar ein plass mellom 50 og 80 kr (ofte på tilbod). IsaDora kan kjøpast "overalt", altså på H&M, Vita og andre slike butikkar.

Rot

2010-10-31T12:32:00.005+01:00

Eg har ikkje brukt masse tid på parfymetesting i det siste, og sidan det kanskje ikkje er så lurt å rydde vekk nyinkomne parfymar med ein gong, har me hatt dei rundt om kring i ziplock-posar, boksar og skåler. Slik vert det rot og lite oversikt av.

No er alt sortert alfabetisk i ammoboksane, den raude var overfull, så nokre hus har fått eigne posar. Til å aldri ha kjøpt ein einaste decant frå Luckyscent har me overraskande mange av dei (takk for swaps alle saman! :D), med irriterande papirlappar. I den blå boksen er det god plass (det er "lippe-rør", byP), så der er dei superorganisert med mellomrom mellom hus - herleg. Sprayar vert oppbevart ståande i kopp eller på skrå i tre-dings og custom pappeske. Og best av alt, ting med har dobbelt av er sortert ut og er klar for swap/giveaway ein eller anna gong. (Sjølvsagt oppdaga eg nokre usorterte parfymar, som hadde gøymd seg under sorteringstimen, dei får ligge i "nyinkommen"-skåla så lenge)
Ikkje særleg lurt å gjere dette i dag då, eg oppdaga mange dufter eg vil prøve meir, eller ikkje har prøvd i det heile. Men frå i morgon av og til neste sundag skal eg berre bruke ein parfyme, inspirert av PerfumePosse sin Scent Challenge, eg har berre ikkje bestemt meg for kva parfyme eg skal velge enno, og eg er overbevist om at eg kjem til å velge noko eg vert så lei av at eg aldri kan gå med den igjen. Wish me luck!

Film: Castaway on the Moon

2010-10-25T16:27:00.003+01:00

Det er ikkje ofte eg ser koreanske filmar, sjølv om dei eg har sett (til no to) har vore gode, både historiemessig og filmteknisk sett, og kjekke. Det er vel ikkje alltid like lett å få sett slike ikkje-vestlege filmar, spesielt ikkje i dvd-eller-betre-kvalitet, men BIFF er ein slik arena der det er flust av interresante filmar i alle kategoriar. Tidlegare i festivalen har me sett ein ikkje-"mockumentary" om menneskjer som lever på lys: In the Beginning there Was Light. Og ein amerikansk dokumentar om korleis det var å vekse opp under sovjet på 70- og 80-talet: My Perestroika. I dag bestemte me oss på nesten-impuls om å gå og sjå denne koreanske spelefilmen Castaway on the Moon.

Ein koreansk businessmann, Kim, er i ei stor personleg økonomisk krise, i tillegg går det ikkje så greitt på kjærleiksfronten, så han bestemmer seg for å ende det heile med å hoppe i Han-elva. Han endar opp på ei øde øy midt i storbyen, fullstendig isolert frå sivilisasjonen og uten verken svømmekunnskaper eller særleg med batteri på mobilen. Han må overleve, i ekte Robinson Crusoe/Cast Away-stil, av det bosset han finn på øya og av sin dårlege kjennskap til spiselege plantar og fiskefangst. Og han kjemper seg gjennom tilværelsen mot sin største draum - å ete svartbønnenudlar ein siste gong.

Det han ikkje veit er at i ei av høgblokkene ved elva sit det ei jente og spionerer på han gjennom telezoom-linsa si. Jente-Kim har vert isolert på rommet sitt dei siste tre åra, og latt tilværelsen gå sin gang medan ho et mais, skriv fiksjonelle bloggar/sosialt nettverk-profilar der ho er ei pen, rik og populær jente, og om natta tek ho bilete av månen. Før ho då ein dag oppdagar at nokon har skrive "HELLO" i sanden på den øde øya midt i elva. Jente-Kim bestemmer seg for å hjelpe dette stranda romvesenet, og stig ned frå månen for å opprette flaskepost-kontakt med den stranda mannen.

Castaway on the Moon er ein fin, morosam, litt trist og veldig original film, som ikkje maler all betydning ut i store bokstavar. Sjølv om ikkje all humoren i filmen er "passande" for eit vaksent, vestleg publikum (ja, bæsjehumor), og nokre av scenene er av eit meir fantasifullt materiale enn det ein er vane med frå Hollywood-mølja, er dette ein film som (kanskje nettopp derfor) absolutt er verd å få med seg. Ein kan sikkert tolke mykje inn i denne filmen om det sosiale miljøet i Korea/verda og om kultur og milje og slikt, men eg vel å ikkje gjere det og heller nyte filmen som film for filmens eigen del.

Speletider på BIFF er 26/10 kl 10:10 og 27/10 kl 18:15. Om du ikkje får sett den, anbefalar eg deg å sjå noko anna på BIFF, kva som helst eigentleg, så kan det hende du får ei positiv overrasking :)

For meir info og trailer, sjekk BIFF sine heimesider eller asianmediawiki.com.

Ei fin historie

2010-10-24T18:08:00.004+01:00

Ein av dei beste parfymebloggane eg kjenner til er parisianske Grain de Musc. Ho har ei spanande innsikt inn i parfymeverda, med intervju av kjende parfymemakarar og ei annleis kjennskap til lansering av nye dufter. Og ho klarar å formidle sine opplevingar av spanande parfymar på ein fantastisk god måte. I tilleg held ho innimellom seminar på London College of Fashion, "Understanding Fragrance", og det er 5 studiepoeng eg har veldig lyst til å ta.

Den nyaste blogposten hennar er likevel noko utanom det vanlege: ei nydeleg historie om kjærleik, duft og kjærleik til duft. Det er i slike tilfeller eg skulle ynskje eg kunne fransk.

No skal eg gå å ta på meg L'Artisan Parfumeurs nyydelege Nuit de Tubéreuse.

Oktoberhaul

2010-10-19T17:05:00.003+01:00

Eyes Lips Face, eller ELF hadde tilbod med gratis frakt for omlag ei veke sidan, så då tok eg mogelgheita og bestilte ein del ting derfrå. Har høyrd mykje varierande om dette merket, som har eit stort utvalg sminke til £1.5 og oppover til svimlande £3.5. Eg er ikkje særleg sminkejente, så eg er ikkje kresen på det. Øyenskygge, blush, litt neglelakk og ein del småting som skal bli adventskalendargåver til veslesyster (eit godt tips til dei som skal gi adventskalendare til sminkeinterreserte jenter frå 10 år og oppover ;) ). Av det eg testa på meg no var dei fleste produkta ok.

Var innom Cubus i dag og skulle ha strømpebukse, og då måtte sjølvsagt to Depend-lakkar vere med meg heim. Dei er i fargane 204 - ein mørkeblå med sølvshimmer, og 206 - ein grå med sølvshimmer. Depend er fine lakkar for dei som vil bli kjende med neglelakk, då små flasker og to for 39,- ikkje er særleg skremmande.

Før helga kjøpte eg ein brukt parfyme frå bomkjøpmarkedet til eit nytt norsk sminkeforum, og den fekk eg i posten i dag. Chanel No. 5 EdP er ein av dei parfymane alle parfymistaer "må" ha, så når ein får tilbod om halv pris er det noko ein bør slå til på. Sjølv om eg tenkjer at eg bør vente minst 25 år til før eg kan gå med EdP-versjonen offentleg, er den fin å ha i skapet.

Dei siste to parfymesprayane er Guerlains Jicky edt og Boxeuses frå Serge Lutens. Begge to var overraskande gode! Dei er ein del av Helge sitt oktoberinnkjøp frå TPC.

Ein kjekk tysdag altså!

"Høstferie"

2010-10-17T14:00:00.001+01:00

Sjølv om ein ikkje har høstferie på universitetet, har me hatt litt høstferie likevel. Veslesyster på besøk, og Lengenden om Vaktuglene i 3d på kino påfølgd av heimelaga taco (oppskrift frå altgodt :) ).

Eg har endeleg fått ny mobil, ein Sony Ericsson X10 mini pro. Har hatt den i eit døgn, og er nøgd så langt. Det er litt småting eg ikkje likar heilt, men det finnst apps for det meste, og som med dei fleste nye mobilar, er dei ikkje særleg kjekke utan wifi. Men den har tastatur og det er herleg!

Published with Blogger-droid v1.6.3

Okda, -bloggmeme for Helge

2010-10-16T08:29:00.002+01:00

Her kommer den, Alt Godt:

Dagens leppestift/lipgloss: Øh, jeg kjører nude i dag

Dagens duft (parfyme/lotion/shampoo/hva enn du dufter av): ELdO sin Like This

Dagens sko: Joggesko fra Clarks :)

Dagens smykker: Nydelige "KJELL"-briller

Dagens bok (altså den du leser nå): "Warped Passages" av den teoretiske fysikeren Lisa Randall, om supersymmetri & ekstra dimensjoner

Siste avis du leste: Studvest, studentavisen

Siste cd du hørte på: Mozart - Violin Concertante for violin and viola in E flat major, K364

Siste film du så: Kick-Ass!

Siste reise du var på (innenlands/utenlands): London tidlegare i høst.

Siste nettsted du var innom før denne bloggen: Facebook

Siste te/kaffe du drakk: Kaffekaffekaffe om fem minutter. Ellers var det en stor kopp på operakaféen

Siste setning du sa: "Jada, jeg husker å logge inn som meg"

List opp tre ting fra veska di: Snytepapir, tyggis og bok

Eg også! - Bloggmeme

2010-10-14T16:23:00.003+01:00

"Inspirert"/stjåle fra Altgodt, Glambibliotekaren og Hagen på Hytta

Dagens leppestift/lipgloss: Den raude eg fekk gratis første gongen eg bestillte frå Strawberrynet, og MAC Viva Glam Cyndi Lipglaze

Dagens duft (parfyme/lotion/shampoo/hva enn du dufter av): Prada Tendre først i dag, og så masse prøver, sidan me fekk kosepost frå både Marte og KM83 i dag. (Tusen takk :D )

Dagens sko: Blowfish Twisted Sister Biker

Dagens smykker: Ring som eg fekk frå mormor til sist bursdag

Dagens bok (altså den du leser nå): Karen Blixen Syv Fantastiske Fortellinger, og litt anna pensum

Siste avis du leste: Fanaposten i går, men eg trur det var ei eldre utgåce

Siste cd du hørte på: Arcade Fire The Suburbs

Siste film du så: Løvenes Konge

Siste reise du var på (innenlands/utenlands): London tidlegare i haust.

Siste nettsted du var innom før denne bloggen: Facebook

Siste te/kaffe du drakk: Standard Friele-kaffe, har ikkje drukke te på ei stund trur eg (sjølv om temengden me har tilseier at eg burde drikke minst tre koppar dagen)

Siste setning du sa: Noko om at Helge hadde ete opp halve pizzaen allereie.

List opp tre ting fra veska di: Moleskine weekly notebook, lyseblått pennal, Korres body butter i Fiken (reisestr.)

No er det din tur! :D

Stader ein kan sitje og lese ved UiB

2010-10-13T14:00:00.004+01:00

Då eg byrja som student for nesten to år sidan, tykte eg at det var vanskeleg å finne ein kjekk plass å lese. Som regel var det fullt eller mørkt og dårleg luft og eg endte opp med å vere ein dårleg student og gå heim. Men no har eg funne fram til dei stadane eg liker å sitje, og tenkte å dele dei positive og negative sidene ved dei ulike stadene eg har prøvd ut.

- HF-biblioteket/universitetsblioteket

Flotte lokaler og stort sett gode sitjeplassar. Universitetsbiblioteket er ope for alle, også for studentar som ikkje er HF-studentar, og det er som regel kø for å komme inn halv 9 når biblioteket opnar. Her gjeld det altså å vere tidleg ute for å kapre gromplassane, sjølv om ein om regel kan finne plass resten av dagen. Stor reserveringsfaktor, altså at folk legg igjen ein lapp om at dei kjem attende om 2-3 timar, så det ser ut som om mange plassar er meir opptatt enn dei eigentleg er.

Om du ikkje likar den svake støyen frå kantina og biblioteksskranken, er boktårnet ein ok stad å sjekke ut. Der er det eit par pultar og ein pc i kvar etasje, men det er litt kaldt der så ta på genser.

I tillegg er det fleire grupperom som ein kan bruke til fellesgjennomgang eller gruppaarbeid.

Pluss for lett tilgang til PC både privat og uib-maskin, skrivar og kaffibar, i tillegg til fagrelaterte bøker i store mengder og det at du nesten alltid treff på nokre kjende.

Minus for reserveringsfaktoren og generell støy. Det er heller ikkje lov til å ete inne i biblioteket, så skal du ha med deg kaffi eller vatn må du ha eigen termokopp eller flaske.

- Lesesalar på Sydneshaugen

For lågare grad er det lesesalar både i første og fjerde etage, så ein finn som regel ein stad å sitje. Ikkje særskild trivelege lokaler og ein sit ganske tett med sidemannen, men lampene over pultane fungerer som regel. På lesesalen skal det vere stille, så ikkje ta med pc eller sit og tyt med sidemanen. Dette «stillepresset» kan vere litt vanskeleg for nokre, men då er det berre å finne seg ein leseplass med litt meir støy, biblioteket for eksempel.

«Loftet», eller fjerde etasje, er meir koseleg enn første, men det er ganske mange trapper opp og ned igjen om du skal ha kaffi.

Pluss for som regel ledig plass og at det er i nærleiken av forelesningslokala.

Minus for dårleg luft, om du opnar glasa (som går an å opne) står det folk rett utanfor og røyker og snakkar, og kjipe lokaler.

- Auditoriefløyen

Du kjem ikkje inn her om du ikkje har nøkkelkort med tilgang, eller om du ikkje er ein realfagstudent. Lyse lokaler med dei standard lesesalpultane som ein også finn på feks. Sydneshaugen. På lesesalen er det som regel roleg og goood plass, med i gjennomsnitt tre studentar som sit og les i kvar sin ende. I gangen utanfor er det gruppebord for samtale og matpause.

Ikkje legg igjen bøker og andre ting der over lengre periodar, sjølv om det er lås på ytterdøra er det tjuvar på ferde.

Pluss for rolege og lyse lesesalar der ein alltid finn plass.

Minus for at det ikkje er tilgang og at det er langt å gå til næraste kantine (tredje etg. på fysisk).

- «Hangaren» på Realfagbygget

Mørkt og noko bråkete, men som regel god plass.

- SiB kantinene

Studentsenteret, Sydneshaugen, Realfagbygget og Dragefjellet

Er heller ein stad for gruppearbeid og eting enn individuell lesing, mykje prat og trakking gjer det vanskeleg å konsentrere seg om det ein sjølv les. Men om du klarar å konsentrere deg er det ein fin stad å sitje mens du ventar på at forelesninga skal byrje.

Dragefjellet har ei flott utsikt, særskild om vinteren. Og på Sydneshaugen og Studentsenteret treff du som regel kjente fjes.

Pluss for lett tilgang til kaffi, fint å sitje for gruppearbeid (om du ikkje har fått reservert eit grupperom).

Minus for at det er lett å dra matpausepraten inn i tida for gruppearbeid

- Heime

Nokre gongar er det fint å ta ein long morgon, der ein les heime på sofaen med pledd og ein god frukost heller enn å stresse seg inn på full kollektivtransport for så å prøve å finne leseplass på ein av dei ovanfor nemde stadene.

Pluss for billeg kaffi og mat, tilgang til alle pensumbøkene (så framt du har kjøpt dei) og pledd.

Minus for at ein lett blir distrahert av alt mogleleg anna, og at ein føler seg meir som ein slaur enn som ein ordetleg student (sjølv om ein får lest det ein skal)

Smitta

2010-10-10T12:01:00.005+01:00

Det er internett sin skuld. Hadde det ikkje vore for alle dei ulike bloggane, ville eg nok ikkje tenkt på å bruke neglelakk ein gong. Og hadde det ikkje vore for nettbutikkane som let deg kjøpe neglelakk for 1/5 av norsk butikkpris, ville eg nok ikkje kjøpt ein flat rate box om gongen.

Eg har kjøpt nok for ei stund no, då. Eg lovar.

Glee

2010-10-07T18:13:00.005+01:00

Amerikansk tv-serie som starta i 2009 og som går på tv framleis, nok fordi den er superpopulær. Serien handlar om eit skule-show-kor, eller "Glee club", og om kor vanskeleg det er å vere ein amerikansk tenåring.

Ein har alle dei klassiske stereotypane som cheerleader-girl, sportsidiot, nerd i rullestol, superhomofil med designerklær, tenåringsgraviditet etc. Mykje kjekk musikk (med autotune), og koselege karakterar (som er minst ti år eldre i verkjelegheita).

Rett og slett ein feel-good serie som passar til regnværsdagar.

Dei som har sett Nip/Tuck og vurderer denne pga. det: Eg likte ikkje Nip/Tuck, så Glee er betre og ganske annleis.